onsdag 21. juni 2017

Pannegal - eller historia om eit pannekjøp

Dei siste ti åra har eg kjøpt panner med tanke på at eg ein gong i framtida skulle få meg kokeplater med induksjon. Likevel måtte eg parkere nokre panner i vinter. Aluminiumspanna mi på 12 l var frå 1985, grautpanna på 10 l frå før 2003 og balljpanna  mi på 8 l som var omtrent like gammal.

Eg har sett meg litt rundt og kome fram til at den største panna som kan erstatte desse, må ha belegg slik at eg kan koke rømmegraut. Stålpanna mi på 15 l kan gjere nytta elles.

Då vi var i Kongsberg i mai, såg eg ei panne på Jernia.  Der var stort utval, og dette var den største, ei Høyang Polaris på 8 l.  Prisen var ganske stiv, 1499 kr.  No er mor mi omtrent like glad i gode panner som meg, så eg tenkte at eg kunne kjøpe den for gebursdagspengar fr foreldra mine.

Då eg skulle vise panna til ei venninne, såg eg at ho kosta 1250 kr  på ein nettbutikk.  Litt seinare gjekk eg inn på nettsida for å slå til.  Næraste Jerniabutikk er nemleg i Ørsta, og der er eg berre etter stengetid. Men så skjedde noko irriterande!  Dei la på 99 kr i porto!  Vanlegvis slepp ein å betale porto når ein kjøper for så store beløp.  Eg stansa kjøpet.  Det var lenge til Jonsok.

No lurer eg på om nettsida har stempla meg som gniten!  Førre veke sende dei meg nemleg ein verdisjekk på 200 kr.  Panna kosta meg då 1173 kr MED porto.

Ja, ja, no har eg i alle fall fått panna eg ønska meg, og om ikkje så lenge vert det rømmegraut!





søndag 18. juni 2017

Post10: Storenakken

Vi bestemte oss for ein kort tur i dag og. Stien gjekk vidare frå Feittbrennaren. 

 I dag mangla vi berre eitt av borna. Audun er på stridskurs. 


No har vi nettopp kome heim frå konsert på Sjøborg, Filler i lys. Odd Goksøyr har omsett Cohentekstar til norsk og fått med seg mange dyktige songarar og musikarar. Det var ei flott oppleving.







tirsdag 13. juni 2017

Tysdagsturen ...

... I dag starta i hagen til venninna mi. Vi gjekk gangvegen til Brandal.

Vi tok oss og tid til litt hagevandring.  Eg er imponert over denne klematisen. Det vert sagt at det er vanskeleg å pynte ei rose. Grantre toler derimot litt pynt 😀

søndag 11. juni 2017

Post 9: Dimna

 I dag dukka det opp ein skrytestatus på Facebook der eg for nokre år sidan la ut at eg var ferdig med all retting.  Det var planen for i dag og.  men først hadde eg lyst på litt frisk luft.
 Vi tok ein bortovertur på Dimna.  Vi forlet Hareid i fin sol.  Regnet kom då vi var eit par hundre meter frå bilen.
Vi måtte forbi nokre gardar.  Eg hadde sansen for stien over gjerdet, så slepp ein å øydelegge.

Takka vere Hareidstrimmen, har eg no vore ein ny stad i nabobyen.

onsdag 7. juni 2017

Post 8

I går gjekk vi Øvsteråsa frå Ulset. Posten låg ved Bryggjene, ein litt stad med eit litt spesielt langskap.

Her var det bratt bakke! Skal tru om det er is eller sjø som har forma landskapet.


tirsdag 6. juni 2017

Gratulerer Olaug!

I dag kan vi gratulere Olaug med 20-årsdagen!

Vi har gjort det til ein tradisjon å fotografere henne framfor rododendronen.  Det vert litt mimring slike dagar, slik på som 19-årsdagen, 18-årsdagen o.s.b.

mandag 5. juni 2017

2. Pinsedag og post 6 og 7

I dag gjekk vi opp på Melshornet til den årlege friluftsgudstenesta der Hjørungavågspeidarane og Hjørungavåg Brass deltek. I dag vart også eit tvillingpar døypte, Aksel og Josefine.

Ein bonus var ein Hareidstrimpost på toppen. Venninna mi er endå meir offensiv. Dei hadde to bilar og parkert den eine slik at dei kunne gå ned på Overå og ta ein post på vegen ned. Det vart til at vi gjekk saman med dei, og så køyrde dei oss til bilen. Vi har allereie planlagt neste post vi skal ta -i morgon.


søndag 4. juni 2017

1. pinsedag

 I dag hadde vi familietreff i heimen med feiring av tre gebursdagsbarn.
 Det har vore få nye matoppskrifter på bloggen i det siste.  Det betyr ikkje at eg har slutta heilt å lage mat, men noko enklare vert matstellet med berre oss to.  I dag baka eg årets andre rabarbraskuffekake.  Eg bruker om lag 1 1/2 kg rabarbra i denne kaka.
Ein av gjestene hadde med seg denne flotte og nydelege Pavlovaen!

lørdag 3. juni 2017

Bok 24: I en mørk skog

Nora har ikke sett Clare på ti år. Så blir hun uventet invitert i Clares utdrikningslag - i en mørk, mørk skog.

Nora har ikke sett Clare siden den gangen hun brøt med sitt gamle liv og aldri så seg tilbake igjen. Men så dukker en uventet invitasjon opp - til Clares utdrikningslag. En helg på et avsidesliggende sted må være den perfekte anledning for Nora til å ta opp igjen kontakten med sin gamle bestevenninne og legge fortiden bak seg.

Vel på plass inne i skogen gjør alle sitt beste for å lage en vellykket helg, men snart oppstår spenninger mellom nye og gamle bekjentskaper. Er alle der på samme premisser? Hvorfor er Nora bedt i utdrikningslaget, men ikke i bryllupet? Og hvem er det Clare egentlig skal gifte seg med? Kontakten med omverdenen er minimal. Mobildekningen er nesten fraværende. Og så går noe galt. Veldig galt.

Mens hemmeligheter og løgner bister, blir Nora innhentet av fortiden der ute i den mørke, mørke skogen.


Denne thrilleren er intens og spennande.  Hovudpersonen ligg på sjukehus, og gradvis hugsar ho kva som har skjedd for ti år sidan og på utdrikkingslaget i skogen.  Heile tida tenker eg at det kan ikkje ha vore slik eg har trudd.  Derfor liker eg ikkje oppklaringa ... Eg synest ho er føreseieleg.

torsdag 1. juni 2017

Bok 23: Bienes historie

En stor roman om bienes død. Tre sterke historier om relasjoner mellom foreldre og barn, om sorg, og om menneskenes sårbarhet. 

William er en melankolsk biolog og frøhandler i England i 1852. Han setter seg fore å bygge en helt ny type bikube som skal gi både ham selv og hans barn ære og berømmelse. George er birøkter i USA i 2007 og kjemper i motbakke, men han håper sønnen kan bli gårdens redning. Tao arbeider med håndpollinering i et fremtidig Kina hvor biene har forsvunnet. Hun ønsker mer enn noe annet at sønnen skal få en utdannelse og et bedre liv enn henne selv. 

"Bienes historie" skildrer menneskenes første spede forsøk på å holde bier, via dagens industrielle landbruk og til en fremtid hvor biene er døde. I bunnen ligger tre sterke historier om relasjoner mellom foreldre og barn, og om menneskenes sårbarhet.


Av ein eller annan grunn har denne romanen blitt liggande på datamaskina mi.  For eit par veker sidan såg eg eit intervju med forfattaren på Frukost-TV i samband med at romanen skal giast ut i Tyskland. Då leita eg han fram og las han.  

Dette er det eg kallar ei perle av ei bok.  Eg reknar med at mange av blogglesarane har lese Bienes historie, viss ikkje, har de noko å gle dykk til!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...