mandag 29. august 2016

Syltetøy steg-for -steg

Besta har ein del plommer i hagen. I går var eldstemann der og plukka. Fleire kan få, seier ho.  Kanskje nokon får lyst til å lage syltetøy sjølve?  det er ikkje vanskeleg!
 
Du må kjøpe sukker syltepulver.  Eg brukte 1,2 kg sukker og to pakkar syltepulver til 3 kg. 
 
Bruk oppskrifta på syltepulverpakken.  Eg anbefaler grøn certo/fruktpektin.  Det var ikkje det eg hadde i dag.
 Rens bæra eller frukta.  Plommer kan ein dele i to og ta ut steinane. Då slepp ein å fløyte dei ut seinare.
 Kor plommene møyre. Her må ein passe på! Eg hadde på kokeblomen og let plommene koke på svak varme.
Les på pakken om du skal ha syltepulver eller sukker i først.

 Ha i sukker, ca 4 dl pr kg bær.  Kok opp.
Aus syltetøyet på reine glas.  bruk ei trekt om du har. Fyll dei fulle og set glasa opp-ned.

Plommeplukkaren skal få seg nokre glas som han kan bruke til havregryn og mjølk!

søndag 28. august 2016

Garnestua


Fjelltur i strålande haustver.


Og eg kan notere det ellevte namnet - som stod på Hareidstrimposten.

torsdag 25. august 2016

Bok 33: Sannheten om Harry Quebert-saken

Den unge stjerneforfatteren Marcus Goldman drar på besøk til sin gamle venn og mentor, forfatteren Harry Quebert, for å få hjelp med en plagsom skrivesperre.Kort tid senere finner politiet liket av en ung jente nedgravd i hagen til Harry, og han pågripes for mord. Marcus er overbevist om sin venns uskyld.Han starter sin egen etterforskning, og begynner å skrive en bok om saken. Gradvis avdekkes et komplisert nett av hemmeligheter, og mange uventede og nervepirrende hendelser inntreffer før den dramatiske sannheten til slutt kommer for en dag.
Hvem drepte Nola Kellergan? Hva skjedde i New Hampshire sommeren 1975?Og hvordan skriver man egentlig et mesterverk?

 
Eg oppdaga at eg hadde liggande ei bok på datamaskina merka som Harry.  Då eg sjekka litt vidare, viste det seg at det var den første boka av Joel Dicker.  Eg har nok lagt den til side fordi den var på 17 CD-ar.  Det har tatt si tid.

Romanen er skriven på same måten som "Boka om Baltimorefamilien". Ein vert presentert for ei historie, så vert ho gradvis omskriven heilt til ein står der med sanninga. 

Eg forstår godt at dette er ein bestseljar! Romanen er spennande og tek stadig nye vendingar.  Når det er sagt, så trur eg og at eg må ha ein pause frå denne forteljarstilen ...

onsdag 24. august 2016

24.august

 
 
Så har vi kome til midt i veka i første skuleveka. Eg trur det vert eit godt år!
 
Måndag var det ny folkerøysting om kommunesamanslåing her i bygda.  Eg plar ikkje gå ut med politiske meiningar på nett, men denne gongen har andre familiemedlemer sagt og skrive sitt. Om vi er ueinige i andre saker, så står vi saman her.  Resultatet var vi godt nøgde med. Eg var mest glad for at det vart så tydeleg. Berre 40% ville slå seg saman med Ulsteinvik.
 
I går greidde eg å legge att mobilen på jobb, så det vart ikkje tatt bilde på den flotte fjellturen vi var på i Ulsteinfjella. tysdagsturen vart ekstra lang.

Dagens bilde får illustrere den nye kvardagen. Eg har ikkje brukt kupongane enno.  I sommar var det ei i køen på butikken som utbraut: "Kva slags familie er det ho der handlar inn til?".  For å ikkje halde fram å handle inn til heile storfamilien, har eg bestemt meg for å handle mat torsdagane med eventuelt litt påfyll måndag og/eller laurdag, alt etter om vi får besøk eller ikkje.

søndag 21. august 2016

Suvenirar frå Mårbacka

Dei som kjenner meg veit at eg er svak for handdukane frå Linneaspinneriet.  Den til venstre har motiv frå Nils Holgersons forunderlige reise.  Boka var eit bestillingverk.  Ho skulle skrive ei lærebok i geografi.

På Mårbacka var der ein påfugl i ei innhegning.  Den minte meg om påfuglen på Nordfjordeid i min barndom.. Det var alltid spennande å sjå om han viste fjørene.

No skal eg vaske handdukane og ta dei i bruk. 

fredag 19. august 2016

Toppmoderne for 100 år sidan

 
Medan andre angrar på det gale dei gjer, angrar eg av og til på at eg ikkje har gjort noko ulovleg. Då vi var her, kom eg på komfyren eg såg på eit tilsvarande museum med fotoforbod i fjor.  Eg har angra sidan ...

Eg satsar på at grunnen til at det er fotoforbod, er at omvisingane ville tat dobbelt så lang tid. Dessverre fekk eg ikkje med kokeplatene.  Eg vart mest fascinert av krana oppe til venstre.  Eg veit det var innebygd varmtvasstank i nokre modellar.  Det hadde sjølvsagt vore interessant med meir informasjon om omnen, men eg turde ikkje spørje.  Eg rekna med at dei andre ikkje hadde same sære interesse ...

torsdag 18. august 2016

Glimt frå godstolen

Då eg begynte på teppet, var eg spent på om eg skulle gå fort lei, eller kanskje bli låk ein stad. Men eg har fått hekledilla! Det er kjekt å sette saman fargar!

onsdag 17. august 2016

Ny kvardag

I dag starta eg på jobb. Vi har hatt den første av tre planleggingsdagar.

For første gong på 29 år har vi ikkje born i huset. For å vere ærleg har eg vore spent på korleis det skal bli. Eg plar seie at det er berre ein ting som er verre enn at borna flyttar heimanfrå, og det er at dei ikkje gjer det. Men det er noko med den yngste. Heldigvis rapporterer ho om at ho har det kjekt og interessant. Så då er det slik det skal vere.

I dag tok vi ein Hareidstrimpost på Buhammaren, ein kort gåtur frå Kvitneset.  Det er ein ny plass eg ikkje har vore.

lørdag 13. august 2016

Oslo

I går vart det ikkje tatt noko bilde. Det regna slik at det var greitt å halde seg mest mogleg inne, som til dømes på Oslo City.

Dagen i dag starta fint. Vi tok med oss frukostkaffien ut. På Sten og Strøm møtte eg ei klassevenninne frå lærarskulen. Vi fann Øystein og gjekk på kafe.

Ut på ettermiddagen skein det opp, så vi sette oss ned utafor Stortinget og slappa av i sola.

I morgon set vi nasen heimover. Ferien nærmar seg slutten ...

torsdag 11. august 2016

11. august

I dag stoppa vi ved Jernsjøen og sola oss 1 1/2 time før vi køyrde vidare mot grensa og Oslo. Sidan har himmelen vore som på bilda, og temperaturen har stige til 18-20 grader.

tirsdag 9. august 2016

søndag 7. august 2016

On the road again

Ingen ferie utan Sverige-tur. Første stopp er Bristol Hotell Arvika.

Sist vi køyrde sørover, møtte vi hundrevis av veteranbilar. I dag såg vi at nokon rigga seg til med haugevis av bananar. Vi tippa det måtte vere eit slags løp. Svaret fekk vi lengre nede. Ikkje lenge etter møtte vi ein ambulanse med blålys. Vi høyrde heldigvis ikkje om noko ulykke.

Vert er grått, men temperaturen er ikkje så verst. 

lørdag 6. august 2016

Bok 32: En femte årstid



Ann, Victor, Helene, Nicolai. Fire ungdommer som henger sammen. De prøver ut ting, og alt er ikke like smart. En av de tingene de ikke burde gjort, var å stenge en klassekamerat inne i kjelleren på den nedlagte fabrikken nede ved elva, der det en gang skjedde en grusom ulykke.
Kort tid senere er to av de fire ungdommene funnet døde, og den tredje er forsvunnet.

Eg ser at denne romanen vert kategorisert som thriller.  Det lever han opp til.  Her held forfattaren lesaren i ande frå byrjing til slutt.  Eg har ikkje brukt to dagar på han slik det kan sjå ut som, men det er ein roman eg har snike meg på tur og arbeidd i hagen for å få lytte til. I sjangeren thriller skjer det og ting etter at ein trur krimgåta er løyst. Slik er det og her.  Noko er slik ein trur, men ein vert og overraska.

torsdag 4. august 2016

Bok 31: Boka om Baltimorefamilien


Helt siden den skjebnesvangre dagen i 2004 har Marcus vært hjemsøkt av spørsmålet: Hva var det egentlig som skjedde med Baltimore-familien? Februar 2012: Åtte år etter de dramatiske begivenhetene i Aurora, drar Marcus Goldman fra vinterkalde New York til tropevarme Florida for å skrive sin neste roman. Denne gangen har han bestemt seg for å fortelle sin egen families historie.
Da Marcus vokste opp, var det to Goldman-familier: Marcus' middelklassefamilie i New Jersey, og den vellykkede, rike og glamorøse Baltimore-familien, som Marcus var dypt fascinert av. Han besøkte dem så ofte han kunne, for å være sammen med fetteren Hillel, og Woody, den jevnaldrende gutten onkelen og tanten hadde reddet fra et liv på gata og tatt til seg. Sammen var de 'Goldman-trioen', like nære som brødre. Og så var det nabojenta Alexandra, som drømte om en framtid som popstjerne, og virket uendelig fengslende på alle i trioen. De fire holdt kontakten i alle år, inntil fasadene etter hvert begynte å krakelere, og alt en dag gikk skrekkelig galt.

I denne romanen vert sanninga om Baltimorefamilien rulla opp.  Det er ei historie med mange lag.

Eg likte romanen godt. Forfattaren greier å halde spenninga oppe, og ting vert avslørt litt etter litt. Romanen skil seg ut på ein positiv måte.


tirsdag 2. august 2016

Dagens kveldstur

Etter ein dag med mykje regn, letta det ut på ettermiddagen. Det vart tysdagstur til Brandal.

mandag 1. august 2016

Post ved Løsetvatnet

Også i dag kom vi i kveldninga på at vi kunne finne ein Hareidstrimpost.



Vedig fin skilting tillaga i fjellet no!




søndag 31. juli 2016

Bergen - Hareid

Det vert ein del mimring då vi køyrde heim indag. For tretti år sidan tok vi fem eller seks ferjer på strekninga.  I dag tok vi ei. Reisetida er og innkorta. Det skuldast sjølvsagt nye, flotte vegar med tunnelar. Men ikkje alle stader ... Artig at ein lagar turistattraksjon av det! Dette er vel eit skilt ein skal ta ned med korpsmusikk, tippar eg.

Elles var veret variert på vegen, men den desidert varmaste staden var Innvik.











lørdag 30. juli 2016

Knappelykke hos Strikkelykke


Sidan tidleg på sommaren har eg vore på jekt etter nokre bestemte kofteknappar. Butikken i Ulsteinvik har bestilt dei inn, og eg har vore der og masa, seinast førre veke.  I går googla eg etter sstrikkebutikkar i Bergen der dei kunne tenkast å ha eit godt utval i knappar. 

Butikken Strikkelykke var lett å finne. Det var berre eitt problem! Butikken hadde nesten for godt utval! Eg fann nokre knappar som var endå finare! Kva gjer ein då? Kjøper begge delar sjølvsagt. Det er slike kjøp ein angrar på at ein ikkje har gjort.  Ekspeditøren spurde om eg var frå Møre. Knappane nedst er dei som høyrer til Sunnmørsbunaden, fortalde han.

Eg har bilde av knappane deira liggande på telefonen, så bloghlesarane skal få sjå det om ein fag eller to.

fredag 29. juli 2016

Bergenstur


I dag har vi køyrt fluttelasset til frøkna til Bergen. Søndag skal ho vere med oss opp att.

Det er no tretti år sidan eg og mannen flytta til Bergen slik at eg skulle få ta årseining i heimkunnskap. Då var eg 23 år og utdanna adjunkt. Det var mitt femte studieår. 

No håper og trur vi ho får fem kjekke og lærerike år her.

D

onsdag 27. juli 2016

Jakta held fram

I kveldninga i dag ville mannen ha seg ei roleg treningstur. "Kva med trimposten ved golfbana?" foreslo eg. Det var han med på. Trimposten var  ein 25-minuttstur på skogsveg, litt raskare tilbake. Tilbake på parkerinsplassen fekk eg bilnøklane. Så fekk han jogge sju kilometer til.

tirsdag 26. juli 2016

Rydding pågår

I dag har eg vore heime åleine.  Kombinert med at mellomstemann reiste i går, gav det meg ein energi til å starte å rydde.  Vi skal køyre frøkna sine ting til Bergen i helga, og yngstemann skal snart flytte i leilegheit.  Så om nokon skal overta nokre av tinga våre, må det vere no. Her er rikeleg med panner, koppar ogkar, handdukar og sengetøy for å seie det slik.

Nokre ting vil ein aldri kvitte seg med.  Desse tre koppane drakk eg av i min barndom.  Bror min hadde ein kopp med politimann og ein "flink gutt".  Eg visste godt at heime så gjaldt det å vere "flink pike" og "snill gutt" også.

søndag 24. juli 2016

På gamle tomter

Ei sosial helg vart toppa med kaffi på Holesanden saman med gode vener!

Krigsskuleeleven ville treffe besteforeldra ein gong til før han reiser i morgon. Då vert det nok ei stund før vi ser han att. Alle tre gutane reiser på tur saman. 
Barndomskompisar.

torsdag 21. juli 2016

Årets varmaste dag?

I går kom fineveret. Då sola eg meg heime og rydda litt i hagen - i tillegg til anna husarbeid.  I dag var det for varmt i hagen. Det er sjeldan det ikkje er eit snev av vind. Så vi for på Holesanden og kosa oss nokre timar. No har det skya over. Ein må gripe dagen på desse kantar.

onsdag 20. juli 2016

Hekling

Eitt av måla mine for sommaren er å lære meg å hekle.  Inspirasjonen kjem frå to kantar. Ein ung kollega av meg hadde hekla ei nydeleg babyjakke til dottera si.  Ho hadde lært seg mykje på Youtube.  Så er det kusina mi.  Ho tryllar fram dei nydelegaste fargesamansetjingar i teppa ho heklar.

Det eg kan frå før, er dei ulike maskene.  Eg har stort sett hekla oldemorruter og elles litt etter fri fantasi.  Til dette mønsteret treng ein kunne luftmasker, fastmasker og doble stavar.

No har eg tatt fram "Håndarbeid fra hagen" av Arne og Carlos.  Eg har og vore på Youtube der dei viser framgangsmåten. Ein kan bruke alle slag restar, seier dei, men eg held meg til Finull.  Så får vi sjå kor stort teppet vert.  Dei store teppa deira er utruleg flotte. Om tolmodet ikkje strekk til eller skuldra mi streikar, så har eg som kjent ei dukkeseng ...



tirsdag 19. juli 2016

Bok 30: Irene


Ny thriller fra Pierre Lemaitre om overbetjent Camille Verhoeven.

Overbetjent Camille Verhoeven befinner seg i en uvanlig periode i livet. Han er lykkelig gift med den vakre Irène og skal snart bli far. Men når en ny drapssak lander på pulten hans, et dobbeltdrap som er så ekstremt at selv de mest hardbarkede blant kollegene blir forferdet, får han bange anelser. Det virker ikke som det ligger noe motiv bak skrekkscenariet, men da det dukker opp en forbindelse til minst ett tidligere uløst drap, blir det klart at de har med en seriemorder å gjøre. Pressen er raskt og skadefro på banen og setter særlig Verhoeven i et dårlig lys.
Men det er Verhoeven som står bak det store gjennombruddet: Dobbeltdrapet er en nøyaktig kopi av en scene i Bret Easton Ellis' bok "American Psycho", og det skal vise seg at morderen lar seg inspirere av flere kriminalforfattere.

«Irène» er kronologisk sett bok 1 om Verhoeven, «Alex» er bok 2(utgitt 2015).


Viss eg forstår det rett, så er dette første romanen i ein trilogi der nummer to, Alex, vart skriven først. Den tredje kjem vel snart ut på norsk, vil eg tru. Også denne romanen står på 10-på-topp-lista.

Eg likte denne romanen godt, men eg skulle ønskje eg hadde lese han først.  No visste eg korleis det ville ende, og det tok vekk mykje av spenninga. Nummer to, Alex, er krim i særklasse.  Ein får berre gle seg til Camille.

mandag 18. juli 2016

Lang yndlingskofte

 
No har eg fått overlevert kufta til yngste niesa.  Oppskrifta er i Kofteboken 2. Garnet er Drops Lima. I går la eg ut bildet på facebookgruppa som starta opp før bøkene vart gitt ut.  Det er litt stas at eine forfattaren av boka har lagt merke til og likt bildet!
 
Amanda ønska seg ei sid, grå jakke, og ho likte godt forslaget eg kom opp med. No håper eg at det vert hennar yndlingskufte!

søndag 17. juli 2016

17. juli

Nokre kjem medan andre fer.  Dei som skulle til Tyrkia fekk turen sin avlyst, så no har dei funne seg alterativt reisemål, heldigvis.
 
Dagens, eller kanskje sommarens, høgdepunkt er at ungdomane i familien har fått dei studieplassane dei har ønska seg.  Mest spenning har det vore knytt til frøkna som no har kome inn på tannlegestudiet i Bergen.
 
I dag har det vore kraftige regnbyger her.  Eg henta nokre peonar i hagen.  Julifargen er rosa etter mi meining ...

lørdag 16. juli 2016

Bok 29: Djevelmasken


Bjørn Beltø er tilbake - denne gangen i den norske bygda Juvdal. I 1708 blir okkultisten Conrad. Krämer funnet død ved Juvdal stavkirke. I 1963 blir kallskapellan Pontius Fjeldberg kastet ut av tårnet på bygdas nye kirke. I 2015 blir journalisten Daniel Lyche drept mens han skriver bok om drapene. Dermed blir arkeologen Bjørn Beltø tilkalt til Juvdal som historisk sakkyndig. En tre tusen år gammel babylonsk maske og det magiske middelalder-diagrammet Guds segl står stadig mer sentralt i mysteriet. 

Eg kom over ei 10 på topp-liste over krimromanar ein bør lese i år. Denne er ein av dei anbefalte.

For meg vart det ikkje noko stor lesaroppleving, men grei underhaldning på stranda i Brighton.

fredag 15. juli 2016

14. juli 2016 - dagen derpå

 Dagen i går vert dessverre skriven inn i historiebøkene som ein av dei tristaste.  Minne om 22.juli kjem fram att for mange.  Akkurat som då, så tenkjer ein at nokre av oss godt kunne ha vore der. Vi likte oss godt der i fjor, og mannen ville gjerne tilbake i år.  Eg insisterte på eit nytt feriemål. Så i år vart det Brighton, rett nok ei veke før.

Eg synest nokre av ungdomane i familien har valt seg litt utrygge feriemål.  Då har eg fått høyre at det like godt kan skje stader der vi reiser som Brighton og Nice.  Det har dei dessverre rett i. Det er vanskeleg å fange opp slike einslege ulvar som let seg inspirere til terror.

Uansett må vil ikkje la oss skremme til å la vere å reise.
 I dag fekk eg føremiddagsbesøk av ei god venninne.  Ho hadde med seg ein nydeleg gardenia som luktar herleg. 
Elles gjekk eg meg på ein serviettsmell igjen ... Til fem kroner pakken, ja, då datt dei berre oppi handlekorga.  I dag brukte eg mange urter då eg laga spagetti bolognese med focacciabrød til.

torsdag 14. juli 2016

Inkalilje

 I går kom bror min og co med ein flott plante.  Eg trudde det var ein sommarblomst som eg og har sett i bukettar.  Namnet stod på krukka, så eg fann fort ut at det er ein staude som overvintrar der det ikkje er for kaldt om vinteren.  Planten skal få vere potteplante ute til han er avblomstra!
Katten liker å ha kontroll. Derfor legg ho seg høgt oppe og ser utover eigedomen. Det skal ikkje herske tvil om kven som er sjefen.  I dag var det ein inntrengjar som hadde lukta seg fram til krabbekalas.  Det skulle ho ikkje ha noko av.

onsdag 13. juli 2016

Samla slekt

 For eit par veker sidan la eg ut på facebooksida til slekta mi at eg satsa på eit treff 13. juli der vi kunne feire alle som har gebursdag om sommaren.  Det viste seg at det passa for alle.  Foreldra mine har tre born og elleve borneborn, og det er fire år sidan alle var saman!
 Når ein skal lage middag, gjeld det å gjere det enkelt.  Eg kokte biffkjøt i går, og så laga eg kjøtsuppe.  Kjøtbollane er ofte mest populære.  Dei laga eg av to kilo malen Gilde kjøtdeig.
 Dei kongelege serviettane kjøpte eg i Brighton
 Mellomstemann hadde laga seg treningsapparat i hagen i dag.
Gjestene hadde laga kakene.  Elles så sette eg som vanleg fram eit ostefat.

No ser vi tilbake på ein svært kjekk dag!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...