onsdag 21. juni 2017

Pannegal - eller historia om eit pannekjøp

Dei siste ti åra har eg kjøpt panner med tanke på at eg ein gong i framtida skulle få meg kokeplater med induksjon. Likevel måtte eg parkere nokre panner i vinter. Aluminiumspanna mi på 12 l var frå 1985, grautpanna på 10 l frå før 2003 og balljpanna  mi på 8 l som var omtrent like gammal.

Eg har sett meg litt rundt og kome fram til at den største panna som kan erstatte desse, må ha belegg slik at eg kan koke rømmegraut. Stålpanna mi på 15 l kan gjere nytta elles.

Då vi var i Kongsberg i mai, såg eg ei panne på Jernia.  Der var stort utval, og dette var den største, ei Høyang Polaris på 8 l.  Prisen var ganske stiv, 1499 kr.  No er mor mi omtrent like glad i gode panner som meg, så eg tenkte at eg kunne kjøpe den for gebursdagspengar fr foreldra mine.

Då eg skulle vise panna til ei venninne, såg eg at ho kosta 1250 kr  på ein nettbutikk.  Litt seinare gjekk eg inn på nettsida for å slå til.  Næraste Jerniabutikk er nemleg i Ørsta, og der er eg berre etter stengetid. Men så skjedde noko irriterande!  Dei la på 99 kr i porto!  Vanlegvis slepp ein å betale porto når ein kjøper for så store beløp.  Eg stansa kjøpet.  Det var lenge til Jonsok.

No lurer eg på om nettsida har stempla meg som gniten!  Førre veke sende dei meg nemleg ein verdisjekk på 200 kr.  Panna kosta meg då 1173 kr MED porto.

Ja, ja, no har eg i alle fall fått panna eg ønska meg, og om ikkje så lenge vert det rømmegraut!





søndag 18. juni 2017

Post10: Storenakken

Vi bestemte oss for ein kort tur i dag og. Stien gjekk vidare frå Feittbrennaren. 

 I dag mangla vi berre eitt av borna. Audun er på stridskurs. 


No har vi nettopp kome heim frå konsert på Sjøborg, Filler i lys. Odd Goksøyr har omsett Cohentekstar til norsk og fått med seg mange dyktige songarar og musikarar. Det var ei flott oppleving.







tirsdag 13. juni 2017

Tysdagsturen ...

... I dag starta i hagen til venninna mi. Vi gjekk gangvegen til Brandal.

Vi tok oss og tid til litt hagevandring.  Eg er imponert over denne klematisen. Det vert sagt at det er vanskeleg å pynte ei rose. Grantre toler derimot litt pynt 😀

søndag 11. juni 2017

Post 9: Dimna

 I dag dukka det opp ein skrytestatus på Facebook der eg for nokre år sidan la ut at eg var ferdig med all retting.  Det var planen for i dag og.  men først hadde eg lyst på litt frisk luft.
 Vi tok ein bortovertur på Dimna.  Vi forlet Hareid i fin sol.  Regnet kom då vi var eit par hundre meter frå bilen.
Vi måtte forbi nokre gardar.  Eg hadde sansen for stien over gjerdet, så slepp ein å øydelegge.

Takka vere Hareidstrimmen, har eg no vore ein ny stad i nabobyen.

onsdag 7. juni 2017

Post 8

I går gjekk vi Øvsteråsa frå Ulset. Posten låg ved Bryggjene, ein litt stad med eit litt spesielt langskap.

Her var det bratt bakke! Skal tru om det er is eller sjø som har forma landskapet.


tirsdag 6. juni 2017

Gratulerer Olaug!

I dag kan vi gratulere Olaug med 20-årsdagen!

Vi har gjort det til ein tradisjon å fotografere henne framfor rododendronen.  Det vert litt mimring slike dagar, slik på som 19-årsdagen, 18-årsdagen o.s.b.

mandag 5. juni 2017

2. Pinsedag og post 6 og 7

I dag gjekk vi opp på Melshornet til den årlege friluftsgudstenesta der Hjørungavågspeidarane og Hjørungavåg Brass deltek. I dag vart også eit tvillingpar døypte, Aksel og Josefine.

Ein bonus var ein Hareidstrimpost på toppen. Venninna mi er endå meir offensiv. Dei hadde to bilar og parkert den eine slik at dei kunne gå ned på Overå og ta ein post på vegen ned. Det vart til at vi gjekk saman med dei, og så køyrde dei oss til bilen. Vi har allereie planlagt neste post vi skal ta -i morgon.


søndag 4. juni 2017

1. pinsedag

 I dag hadde vi familietreff i heimen med feiring av tre gebursdagsbarn.
 Det har vore få nye matoppskrifter på bloggen i det siste.  Det betyr ikkje at eg har slutta heilt å lage mat, men noko enklare vert matstellet med berre oss to.  I dag baka eg årets andre rabarbraskuffekake.  Eg bruker om lag 1 1/2 kg rabarbra i denne kaka.
Ein av gjestene hadde med seg denne flotte og nydelege Pavlovaen!

lørdag 3. juni 2017

Bok 24: I en mørk skog

Nora har ikke sett Clare på ti år. Så blir hun uventet invitert i Clares utdrikningslag - i en mørk, mørk skog.

Nora har ikke sett Clare siden den gangen hun brøt med sitt gamle liv og aldri så seg tilbake igjen. Men så dukker en uventet invitasjon opp - til Clares utdrikningslag. En helg på et avsidesliggende sted må være den perfekte anledning for Nora til å ta opp igjen kontakten med sin gamle bestevenninne og legge fortiden bak seg.

Vel på plass inne i skogen gjør alle sitt beste for å lage en vellykket helg, men snart oppstår spenninger mellom nye og gamle bekjentskaper. Er alle der på samme premisser? Hvorfor er Nora bedt i utdrikningslaget, men ikke i bryllupet? Og hvem er det Clare egentlig skal gifte seg med? Kontakten med omverdenen er minimal. Mobildekningen er nesten fraværende. Og så går noe galt. Veldig galt.

Mens hemmeligheter og løgner bister, blir Nora innhentet av fortiden der ute i den mørke, mørke skogen.


Denne thrilleren er intens og spennande.  Hovudpersonen ligg på sjukehus, og gradvis hugsar ho kva som har skjedd for ti år sidan og på utdrikkingslaget i skogen.  Heile tida tenker eg at det kan ikkje ha vore slik eg har trudd.  Derfor liker eg ikkje oppklaringa ... Eg synest ho er føreseieleg.

torsdag 1. juni 2017

Bok 23: Bienes historie

En stor roman om bienes død. Tre sterke historier om relasjoner mellom foreldre og barn, om sorg, og om menneskenes sårbarhet. 

William er en melankolsk biolog og frøhandler i England i 1852. Han setter seg fore å bygge en helt ny type bikube som skal gi både ham selv og hans barn ære og berømmelse. George er birøkter i USA i 2007 og kjemper i motbakke, men han håper sønnen kan bli gårdens redning. Tao arbeider med håndpollinering i et fremtidig Kina hvor biene har forsvunnet. Hun ønsker mer enn noe annet at sønnen skal få en utdannelse og et bedre liv enn henne selv. 

"Bienes historie" skildrer menneskenes første spede forsøk på å holde bier, via dagens industrielle landbruk og til en fremtid hvor biene er døde. I bunnen ligger tre sterke historier om relasjoner mellom foreldre og barn, og om menneskenes sårbarhet.


Av ein eller annan grunn har denne romanen blitt liggande på datamaskina mi.  For eit par veker sidan såg eg eit intervju med forfattaren på Frukost-TV i samband med at romanen skal giast ut i Tyskland. Då leita eg han fram og las han.  

Dette er det eg kallar ei perle av ei bok.  Eg reknar med at mange av blogglesarane har lese Bienes historie, viss ikkje, har de noko å gle dykk til!


onsdag 31. mai 2017

Post 5

I går var vi berre to som gjekk tysdagstur. K og eg nytta høvet til å ta ein Hareidstrimpost på Ramnefjellet. Stien var bratt, men tørr og fin.



søndag 28. mai 2017

Post 4

I dag var det meldt regn ut på dagen, men vi vakna til fin sol. Då bestemte vi oss for ein tur på Løkeberget. Turen tek ein liten time i mitt tempo. På toppen kom det nokre få, varme dropar.







Det er ikkje berre fjella som er flotte!


Når eg bloggar frå nettbrettet, vert bilda ekstra store. Det skal eg gjere noko med når eg får tid ...

lørdag 27. mai 2017

Blomstertur

Den som har følgd bloggen min nokre år, veit at eg fer til Nerlandsøya på Kvalsund gartneri ein gong i året og handlar sommarblomster. Sjeldan har veret vore så fint som i dag.
M og eg fyller opp bilen hennar. Deretter er det handlerunde i Fosnavåg og kaffi på Madelynn Coffee. Same prosedyre som kvart år.




torsdag 25. mai 2017

Post 3

I dag har det regna heile dagen, og skodda har lege langt ned i fjella. Vi fekk lyst til å lufte oss, og valet fall på Eika. Turen tek omlag ein time. 

Det var berre duskregn, så turen vart ikkje så våt som vi trudde på førehand.



lørdag 20. mai 2017

Bokk 22: Den gjenfødte morderen

«Den gjenfødte morderen» er 3. lydbok om politimannen Niels Bentzon.

Niels Bentzon, gisselforhandler ved Københavns politi, legges inn som pasient på Sikringen. Det er landets sikreste psykiatriske anstalt, her sitter de aller farligste pasientene innesperret; massemordere, voldtektsforbrytere og schizofrene voldsmenn. For å oppklare et uhyggelig giftmord på en overlege, skal Niels Bentzon utgi seg for å være pasient, en galning blant de aller galeste. Ingen på innsiden vet hvem han egentlig er, verken innsatte eller ansatte.

På utsiden blir Niels Bentzons kone, Hannah Lund også trukket inn i saken. Det viser seg at det fra mordet på overlegen kan trekkes giftige tråder til London under krigen og helt tilbake til Sokrates' dødscelle i år 399 f.Kr.

A.J. Kazinski er et pseudonym for filminstruktøren og forfatteren Anders Rønnow Klarlund og forfatteren Jacob Weinreich.


Denne romanen er vanskeleg å legge frå seg.  Han skil seg ut blant krim, noko som er vanskeleg etter kvart.  Eg vil kalle det eventyr for vaksne. Det er fælslege hendingar i fortid og notid.  Eine mysteriet, ikkje det viktigaste, men likevel, ville eg gjerne hatt ei skikkeleg forklaring på ...

onsdag 17. mai 2017

Strålande 17. mai 2017

 I dag har vi hatt ein flott dag her i bygda. Det har vore varmt og fint, så det var mykje folk å sjå i gatene.
 som vanleg tok vi ei tidleg vakt på bedehuset.  Mannen er fast kaffikokar.
 Håkon og Birte kom i totida. 
Det vart for varmt på altanen, så vi sette oss ut i hagen.  Katten vil vere med.

Elles så ser vi at dei andre "borna" har hatt kjekke feiringar der dei har vore.  I Bergen har også veret vore strålande.

Ei gladnyheit er at Joshua French endeleg er komen til Noreg.

tirsdag 16. mai 2017

Bok 21: Helbredelsen

 
Presentert av Børge Skråmestø, forfatter og skribent
Hva er det med fortellingen om ens eget liv som kan forandre alt, til og med helbrede og frigjøre deg, bare du kjenner den slik den virkelig er? Bli med den nesten nitti år gamle tidligere slaven Gran Gran når hun ser tilbake på sin dramatiske oppvekst på Satterfield-plantasjen i de amerikanske sørstatene.
En mesterlig roman som vil finne sin plass i sørstatslitteraturens distingverte panteon. Som 'Barnepiken', Kathryn Stocketts bejublede roman, er 'Helbredelsen' et nytt mesterverk fra Mississippi.
Pat Conroy, forfatter av Byen ved elven
Big business
Når gamle Gran Gran, i 1933, tar seg av den sterkt traumatiserte Violet som har vært vitne til morens død, velger hun å fortelle om sin egen barndom, helt tilbake til 1847, tiden før borgerkrigen. En tid da slaveriet ennå var big business, selv om det stort sett var mindre fokus på "saltvannsslavene" (de som ble fanget i Afrika og fraktet over med skip) og mer fokus på å "... avle fram en stabil blodslinje med medgjørlige negre". Dette er tiden da hvite bare kan snakke om fire ting: "Slaver og bomull og bomull og slaver," som Gran Grans tante Sylvie uttrykker det. Det er en tid hvor man får seg til å si at "... niggeren ikke har sjel". Men alle vet også at det er en tid med noe i gjære. Vinden er i ferd med å snu.

Under et selskap på Satterfield-plantasjen overhører Gran Gran husets herre, herr Ben, fortelle gjestene sine: "Hvis Lincoln vinner dette valget og prøver å befri slavene mine, så er det ikke en eneste av dem som kommer til å dra av sted. De står sammen med  meg, enten de er slaver eller er blitt frigjort. (...) Merk mine ord, en dag om ikke lenge kommer slavene til å få friheten. Den beste strategien for oss plantasjeeiere er å sørge for at de ikke vil ha bruk for den når de får den."
Et barn blir stjålet
Gran Gran vokser opp i det store herskapshuset som "inneslave". Herr Ben og kona Amanda mistet datteren sin Rebecca da hun bare var tolv år gammel. Den offisielle dødsårsaken er sommerfeber, dette for å beskytte familiens gode navn og rykte. Den virkelige dødsårsken er kolera. Men det er ikke en dannet sykdom. Det er en sykdom så skitten at man, før den rammet Rebecca, bare trodde den kunne spres blant negre og irer. Fru Amanda blir gal av sorg over tapet av datteren. Samtidig som Rebecca dør, føder slavejenta Ella en liten jente som hun kaller Yewande, etter bestemoren. Amanda fatter interesse for jenta som ble født i samme time som datteren gikk bort. Så kanskje sjelene deres streifet borti hverandre, siden den ene kom hit da den andre reiste sin vei?  Amanda stjeler barnet til slaven Ella, som blir forvist langt ut til sumpene, lengst mulig borte fra datteren, for å gjøre det verste slavearbeidet. Yewande er et navn som passer best på en bavian eller orangutang, mener Amanda, og gir jentebarnet et nytt et: Granada. Fordi hun er "svart som en maurer" (og Granada er maurernes by).

En bemerkelsesverdig oppvekstroman med en uforglemmelig hovedperson.
The Associated Press
Slave og menneskelig leke
Granada vokser opp som en leke for den gale Amanda, som kler henne i den døde datterens klær. Fruen tar ikke notis av henne når hun ikke har på seg de nydelige klærne. Det er klærne som gjør henne synlig. Sykdommen "svarttunga" herjer plantasjen. Herr Ben har allerede begravd tre slaver, og tjuefem ligger strakt ut. Hvite doktor Babour kommer til kort. De kaller ham dødslegen. Og herr Ben tyr til andre midler.

For første gang kjøper han en slave, en såkalt "klok kone" med helbredende krefter, for en aldri så liten formue. Polly Shine snakker til herren som ingen andre slaver tør snakke til ham. Han må legge bånd på seg for ikke å la henne få smake pisken. Men han truer henne med at hun kommer til å miste livet, om bare en eneste til av de syke slavene hans dør. Og Polly ser Granada som den hun egentlig er, bak de fine klærne. Hun griper hendene til den forskrekkede og bortskjemte jenta, gransker dem og sier: "Neimen om jeg aner åffer Vårherre valgte ei sånn ei som du. Fins ikke fornuft i å gi gaven til deg." For Granada har "gaven". Polly befaler herr Ben å ta jenta fra Amanda og heller gi henne til henne, til fru Amanda og Granadas ville protester.
Levende formidlet historie
Helbredelsen er en hypnotisk medrivende og original roman, og en hyllest til fantasiens kraft. Ikke bare er fantasi og indre liv en viktig faktor i selve fortellingen, men det er også en hyllest til fortellingens muligheter at denne boka om en slavejente og en svart "klok kone" fra midten av 1800-tallet, er skrevet av en hvit, middelaldrende mann i vår tid.

En kraftprestasjon i fortellerkunst.
Atlanta Journal Constitution
Men ikke alt er fantasi. Dette er en grundig researchet bok, proppet med spennende og faktiske detaljer om tiden og menneskene, og hvor alt som kan sanses, stiger opp fra boksidene. Luktene fra det rykende ferske, gode lammekjøttet som tilberedes til pasientene syke av "svarttunga". Og alle lydene, fra raslingen fra de kostbare stoffene i Amandas kjoler til raslingen i Pollys metallprydede hodepynt, når hun i forakt spytter en tobakksklyse i retning herskapshuset.
Vil du tett på en tid og et miljø som du kanskje trodde du visste mye om, skal du lese Helbredelsen og oppdage hvor lite du egentlig vet. Og boka handler, som tittelen lover, på mange måter om helbredelse. Helbredelse gjennom overlevert, medisinsk og psykologisk kunnskap fra kvinne til kvinne, og helbredelse gjennom fortellingen, forståelsen og opplevelsen av å kjenne sin egen historie og sitt eget navn. For er du nå sikker på at det de kaller deg, er det du egentlig heter?

Eg har brukt lang tid på denne romanen, og på den måten yter ein ofte ikkje han rettferd. Samtidig så kan det vere ein grunn til at ein ikkje finn seg ledige stunder til å lytte. 

Historia i seg sjølv interessant. Ein vert riven med.  Men så vert det langdrygt og klissete mot slutten. Eg måtte sjekke om forfattaren verkeleg er ein mann.  Det var han.

søndag 14. mai 2017

Post 2

 Dagens tur gjekk til Hjørungneshornet.  Det kom nokre dropar medan vi gjekk, men regnet venta til vi var vel heime.  Her ser ein Hjørungavåg der eg var lærar på 90-talet. 
 Utsikt mot Vartdal.
 Kusymre.
Skogfiol.

lørdag 13. mai 2017

13. mai

Denne helga er det konfirmasjon i bygda.  Veret har vore like fint som det var i Kongsberg førre laurdag.  No får vi ønske oss ein fin søndag.

Vi starta dagen med ein liten handlerunde.  Eg handla litt saman med mora mi i går, men nokre varer må kjøpast rett før det skal i kjøleskåp og frysar.  Elles kjøpte eg litt 17-mai-stæsj på Nille.  Det vart enda billegare enn vanleg, for eg hadde fått ein verdisjekk på 71 kroner.

Så fekk eg meg nokre timar i hagen med bok på øyret før eg laga middag.  I dag har eldste- og yngstemann sprunge halvmaraton i Ålesund.  Begge med gode resultat. Broren i Oslo var med på Holmenkollstafetten.  Laget hans tok tredjeplass i militær klasse.

Eg steikte svinekotelettar i omnen på svak varme i dag.  Det er ein grei måte å gjere det på når ein vil vere ute.  Så fekk dei krem og hermetisk frukt til dessert.  Dei spreke karane treng å fylle opp lagera.

Om ikkje lenge startar Melodi Grand Prix. Der er eg litt utanfor i familien.  Eg har vald å heller sjå krim enn å sjå semifinalene.  I kveld får eg hekte meg på!

tirsdag 9. mai 2017

Vottar til Hans


I går kom Hans på besøk på jobben, så då fekk eg gitt han vottane eg har strikka til han. Mønsteret fann eg i Jorid Linvik si bok Votteboka.

mandag 8. mai 2017

Sol fra grå himmel...

... er namnet på denne genseren.  Også dette mønsteret finn ein i Wiolastrikk, men då i grått med gult mønster.  Garnet heiter Flora og er ei blanding av ull og alpakka.  Eg kjøpte det ein gong eg handla lestegarn til mor mi på Garnius, så vart det ikkje portotillegg.

Genseren vart ferdig og vaska rett før midnatt torsdag, så fekk eg levert det til kjærasten til frøkna fredag på veg sørover.  Han skulle ta fly til Bergen seinare på dag.  Eg reknar med det enno kan kome kjølege dagar.

søndag 7. mai 2017

Konfirmasjon i Kongsberg

Denne helga har vi feira konfirmasjnen til eldstemann på Kongsberg. 
Det var ein flott seremoni, og veret viste seg frå si aller beste side.

Her saman med mormora og morfaren. Foreldra mine kunne naturleg nok ikkje vere til stades.


Søsken.


Neste års konfimant saman med onkelen på Hareid.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...