lørdag 20. mai 2017

Bokk 22: Den gjenfødte morderen

«Den gjenfødte morderen» er 3. lydbok om politimannen Niels Bentzon.

Niels Bentzon, gisselforhandler ved Københavns politi, legges inn som pasient på Sikringen. Det er landets sikreste psykiatriske anstalt, her sitter de aller farligste pasientene innesperret; massemordere, voldtektsforbrytere og schizofrene voldsmenn. For å oppklare et uhyggelig giftmord på en overlege, skal Niels Bentzon utgi seg for å være pasient, en galning blant de aller galeste. Ingen på innsiden vet hvem han egentlig er, verken innsatte eller ansatte.

På utsiden blir Niels Bentzons kone, Hannah Lund også trukket inn i saken. Det viser seg at det fra mordet på overlegen kan trekkes giftige tråder til London under krigen og helt tilbake til Sokrates' dødscelle i år 399 f.Kr.

A.J. Kazinski er et pseudonym for filminstruktøren og forfatteren Anders Rønnow Klarlund og forfatteren Jacob Weinreich.


Denne romanen er vanskeleg å legge frå seg.  Han skil seg ut blant krim, noko som er vanskeleg etter kvart.  Eg vil kalle det eventyr for vaksne. Det er fælslege hendingar i fortid og notid.  Eine mysteriet, ikkje det viktigaste, men likevel, ville eg gjerne hatt ei skikkeleg forklaring på ...

onsdag 17. mai 2017

Strålande 17. mai 2017

 I dag har vi hatt ein flott dag her i bygda. Det har vore varmt og fint, så det var mykje folk å sjå i gatene.
 som vanleg tok vi ei tidleg vakt på bedehuset.  Mannen er fast kaffikokar.
 Håkon og Birte kom i totida. 
Det vart for varmt på altanen, så vi sette oss ut i hagen.  Katten vil vere med.

Elles så ser vi at dei andre "borna" har hatt kjekke feiringar der dei har vore.  I Bergen har også veret vore strålande.

Ei gladnyheit er at Joshua French endeleg er komen til Noreg.

tirsdag 16. mai 2017

Bok 21: Helbredelsen

 
Presentert av Børge Skråmestø, forfatter og skribent
Hva er det med fortellingen om ens eget liv som kan forandre alt, til og med helbrede og frigjøre deg, bare du kjenner den slik den virkelig er? Bli med den nesten nitti år gamle tidligere slaven Gran Gran når hun ser tilbake på sin dramatiske oppvekst på Satterfield-plantasjen i de amerikanske sørstatene.
En mesterlig roman som vil finne sin plass i sørstatslitteraturens distingverte panteon. Som 'Barnepiken', Kathryn Stocketts bejublede roman, er 'Helbredelsen' et nytt mesterverk fra Mississippi.
Pat Conroy, forfatter av Byen ved elven
Big business
Når gamle Gran Gran, i 1933, tar seg av den sterkt traumatiserte Violet som har vært vitne til morens død, velger hun å fortelle om sin egen barndom, helt tilbake til 1847, tiden før borgerkrigen. En tid da slaveriet ennå var big business, selv om det stort sett var mindre fokus på "saltvannsslavene" (de som ble fanget i Afrika og fraktet over med skip) og mer fokus på å "... avle fram en stabil blodslinje med medgjørlige negre". Dette er tiden da hvite bare kan snakke om fire ting: "Slaver og bomull og bomull og slaver," som Gran Grans tante Sylvie uttrykker det. Det er en tid hvor man får seg til å si at "... niggeren ikke har sjel". Men alle vet også at det er en tid med noe i gjære. Vinden er i ferd med å snu.

Under et selskap på Satterfield-plantasjen overhører Gran Gran husets herre, herr Ben, fortelle gjestene sine: "Hvis Lincoln vinner dette valget og prøver å befri slavene mine, så er det ikke en eneste av dem som kommer til å dra av sted. De står sammen med  meg, enten de er slaver eller er blitt frigjort. (...) Merk mine ord, en dag om ikke lenge kommer slavene til å få friheten. Den beste strategien for oss plantasjeeiere er å sørge for at de ikke vil ha bruk for den når de får den."
Et barn blir stjålet
Gran Gran vokser opp i det store herskapshuset som "inneslave". Herr Ben og kona Amanda mistet datteren sin Rebecca da hun bare var tolv år gammel. Den offisielle dødsårsaken er sommerfeber, dette for å beskytte familiens gode navn og rykte. Den virkelige dødsårsken er kolera. Men det er ikke en dannet sykdom. Det er en sykdom så skitten at man, før den rammet Rebecca, bare trodde den kunne spres blant negre og irer. Fru Amanda blir gal av sorg over tapet av datteren. Samtidig som Rebecca dør, føder slavejenta Ella en liten jente som hun kaller Yewande, etter bestemoren. Amanda fatter interesse for jenta som ble født i samme time som datteren gikk bort. Så kanskje sjelene deres streifet borti hverandre, siden den ene kom hit da den andre reiste sin vei?  Amanda stjeler barnet til slaven Ella, som blir forvist langt ut til sumpene, lengst mulig borte fra datteren, for å gjøre det verste slavearbeidet. Yewande er et navn som passer best på en bavian eller orangutang, mener Amanda, og gir jentebarnet et nytt et: Granada. Fordi hun er "svart som en maurer" (og Granada er maurernes by).

En bemerkelsesverdig oppvekstroman med en uforglemmelig hovedperson.
The Associated Press
Slave og menneskelig leke
Granada vokser opp som en leke for den gale Amanda, som kler henne i den døde datterens klær. Fruen tar ikke notis av henne når hun ikke har på seg de nydelige klærne. Det er klærne som gjør henne synlig. Sykdommen "svarttunga" herjer plantasjen. Herr Ben har allerede begravd tre slaver, og tjuefem ligger strakt ut. Hvite doktor Babour kommer til kort. De kaller ham dødslegen. Og herr Ben tyr til andre midler.

For første gang kjøper han en slave, en såkalt "klok kone" med helbredende krefter, for en aldri så liten formue. Polly Shine snakker til herren som ingen andre slaver tør snakke til ham. Han må legge bånd på seg for ikke å la henne få smake pisken. Men han truer henne med at hun kommer til å miste livet, om bare en eneste til av de syke slavene hans dør. Og Polly ser Granada som den hun egentlig er, bak de fine klærne. Hun griper hendene til den forskrekkede og bortskjemte jenta, gransker dem og sier: "Neimen om jeg aner åffer Vårherre valgte ei sånn ei som du. Fins ikke fornuft i å gi gaven til deg." For Granada har "gaven". Polly befaler herr Ben å ta jenta fra Amanda og heller gi henne til henne, til fru Amanda og Granadas ville protester.
Levende formidlet historie
Helbredelsen er en hypnotisk medrivende og original roman, og en hyllest til fantasiens kraft. Ikke bare er fantasi og indre liv en viktig faktor i selve fortellingen, men det er også en hyllest til fortellingens muligheter at denne boka om en slavejente og en svart "klok kone" fra midten av 1800-tallet, er skrevet av en hvit, middelaldrende mann i vår tid.

En kraftprestasjon i fortellerkunst.
Atlanta Journal Constitution
Men ikke alt er fantasi. Dette er en grundig researchet bok, proppet med spennende og faktiske detaljer om tiden og menneskene, og hvor alt som kan sanses, stiger opp fra boksidene. Luktene fra det rykende ferske, gode lammekjøttet som tilberedes til pasientene syke av "svarttunga". Og alle lydene, fra raslingen fra de kostbare stoffene i Amandas kjoler til raslingen i Pollys metallprydede hodepynt, når hun i forakt spytter en tobakksklyse i retning herskapshuset.
Vil du tett på en tid og et miljø som du kanskje trodde du visste mye om, skal du lese Helbredelsen og oppdage hvor lite du egentlig vet. Og boka handler, som tittelen lover, på mange måter om helbredelse. Helbredelse gjennom overlevert, medisinsk og psykologisk kunnskap fra kvinne til kvinne, og helbredelse gjennom fortellingen, forståelsen og opplevelsen av å kjenne sin egen historie og sitt eget navn. For er du nå sikker på at det de kaller deg, er det du egentlig heter?

Eg har brukt lang tid på denne romanen, og på den måten yter ein ofte ikkje han rettferd. Samtidig så kan det vere ein grunn til at ein ikkje finn seg ledige stunder til å lytte. 

Historia i seg sjølv interessant. Ein vert riven med.  Men så vert det langdrygt og klissete mot slutten. Eg måtte sjekke om forfattaren verkeleg er ein mann.  Det var han.

søndag 14. mai 2017

Post 2

 Dagens tur gjekk til Hjørungneshornet.  Det kom nokre dropar medan vi gjekk, men regnet venta til vi var vel heime.  Her ser ein Hjørungavåg der eg var lærar på 90-talet. 
 Utsikt mot Vartdal.
 Kusymre.
Skogfiol.

lørdag 13. mai 2017

13. mai

Denne helga er det konfirmasjon i bygda.  Veret har vore like fint som det var i Kongsberg førre laurdag.  No får vi ønske oss ein fin søndag.

Vi starta dagen med ein liten handlerunde.  Eg handla litt saman med mora mi i går, men nokre varer må kjøpast rett før det skal i kjøleskåp og frysar.  Elles kjøpte eg litt 17-mai-stæsj på Nille.  Det vart enda billegare enn vanleg, for eg hadde fått ein verdisjekk på 71 kroner.

Så fekk eg meg nokre timar i hagen med bok på øyret før eg laga middag.  I dag har eldste- og yngstemann sprunge halvmaraton i Ålesund.  Begge med gode resultat. Broren i Oslo var med på Holmenkollstafetten.  Laget hans tok tredjeplass i militær klasse.

Eg steikte svinekotelettar i omnen på svak varme i dag.  Det er ein grei måte å gjere det på når ein vil vere ute.  Så fekk dei krem og hermetisk frukt til dessert.  Dei spreke karane treng å fylle opp lagera.

Om ikkje lenge startar Melodi Grand Prix. Der er eg litt utanfor i familien.  Eg har vald å heller sjå krim enn å sjå semifinalene.  I kveld får eg hekte meg på!

tirsdag 9. mai 2017

Vottar til Hans


I går kom Hans på besøk på jobben, så då fekk eg gitt han vottane eg har strikka til han. Mønsteret fann eg i Jorid Linvik si bok Votteboka.

mandag 8. mai 2017

Sol fra grå himmel...

... er namnet på denne genseren.  Også dette mønsteret finn ein i Wiolastrikk, men då i grått med gult mønster.  Garnet heiter Flora og er ei blanding av ull og alpakka.  Eg kjøpte det ein gong eg handla lestegarn til mor mi på Garnius, så vart det ikkje portotillegg.

Genseren vart ferdig og vaska rett før midnatt torsdag, så fekk eg levert det til kjærasten til frøkna fredag på veg sørover.  Han skulle ta fly til Bergen seinare på dag.  Eg reknar med det enno kan kome kjølege dagar.

søndag 7. mai 2017

Konfirmasjon i Kongsberg

Denne helga har vi feira konfirmasjnen til eldstemann på Kongsberg. 
Det var ein flott seremoni, og veret viste seg frå si aller beste side.

Her saman med mormora og morfaren. Foreldra mine kunne naturleg nok ikkje vere til stades.


Søsken.


Neste års konfimant saman med onkelen på Hareid.

fredag 5. mai 2017

Til Kongsberg

Etter at eg hadde undervist fram til matfriminuttet, starta vi turen til Kongsberg. Eldstemann til bror min skal konfirmerast i morgon.

Vi køyde Noregs verste veg, som no held på å bli det motsette. Første stopp var lunsj på Utviksfjellet.

Veret har vore nydeleg på heile reisa med sommartemperaturar.

onsdag 3. mai 2017

Jakta har begynt!

Då snakkar eg sjølvsagt om jakta på trimpostar. Årets første trimposttur gjekk til Håbakknotten i går.

søndag 30. april 2017

30. april

I dag kom voldingane på besøk.  Yngstemann skulle arbeide i kyrkja i høve samtalegudstenesta kl.16.00.  Sidan eg er klassestyrar til 15 av konfirmantane, gjekk eg og i kyrkja i dag.  Dei var flinke både med opplesing, song og musikk.

Blomstersesongen i hagen har starta. det er kjekt å kunne forsyne seg med bukettar når ein vil.

29. april

I går fylte svigerinna mi 60 år, og vi feira henne i Molde på sjølve dagen.  Her er ho i Klokkartårnet på Skarstua.  Det var kjekt å få treffe att slekta!  Tida gjekk så altfor fort ...


Då eg kjøpte Kristin Wiola Ødegård si siste bok, forelska eg meg heilt i denne kofta.  Fargane er eikkje akkurat mine, men eg tenkte på Helga. Til å begynne med lurte eg på om eg hadde teke meg vatn over hovudet, men kofta var lett og kjekk å strikke.

Det eg var mest spent på, var storleiken.  No meiner eg at eg kunne ikkje ha treft betre!

lørdag 29. april 2017

Bok 20: Kammerpiken

I 1926 kommer den unge Hilda Cooper til Oslo fra England. Hun er blitt ansatt som dronning Mauds kammerpike. Arbeidsledigheten i Oslo er økende, det er demonstrasjoner på Slottsplassen. Europa er i endring. Innenfor det norske Slottets vegger finnes imidlertid et annet liv; et hierarkisk samfunn av tjenere, en verden innhyllet av det norske folks forventninger, av etikette, måltider og dronningens stadige kjoleskift.
Kammerpiken er en roman om små avgjørelser som viser seg å bli til store livsvalg, om å la seg lede av pliktfølelsen og å finne mening i arbeid. Om forsakelser og stille lykke. Hilda Cooper ble, i likhet med sin underordnede kammerpike Violet Wond, boende på Slottet fram til sin død på 1990-tallet. Under tre norske konger.

Dette er ei bok der ein diktar eit liv ut i frå ein del fakta.  Eg synest det er ei litt koseleg bok om korleis eit liv kan ha vore. men den set og tankar i sving om kor mykje ein set sitt eige liv og si eiga "lykke" til side. Desse to kvinnene, då i tredveåra, vart verande på slottet resten av livet etter at Maud døde i 1938. Dei vart begge over 90 år.  Ein kan og reflektere over dronning Maud sitt liv ...

Bok 19: Den talentfulle bøddelen


Leon Gabrielsen ble dømt for drap på en kioskeier, men klarte å rømme fra Oslo fengsel og komme seg til Iran, der faren bor. Han kjører taxi, og han er en av dem som henger løkken rundt halsen på drapsmenn. En flombelyst kveld hvisker en av de dødsdømte ham noe i øret. Det han får høre, gjør at han bryter med sitt nye liv og kommer seg til Norge med ny identitet. Han har skaffet seg et oppdrag: Å få en agent for den iranske etterretningen ut av fengsel. Imens etterforsker PSTs Ellen Marie Moi et drap på en eksiliraner. Har drapet sammenheng med det hemmelige forhandlingsmøtet mellom Iran og USA? Og har Leons oppdrag sammenheng med det samme møtet? Den talentfulle bøddelen handler om en manns intense vilje til å gjenopprette sin selvrespekt.

Denne romanen raska eg med meg frå biblioteket i mangel av kjent stoff. No har eg oppdaga at dette er tredje romanen i ein serie, av ein for meg ukjend forfattar. Forrventningaane var heller låge. men romanen fenga meg frå første stund! Han kjem vel i kategorien "eventyr for vaksne".

lørdag 22. april 2017

Litt nytt til kjøkenet

Innboksen min flyt over av gode tilbod.  Butikkar lokkar med forskjellig for å få e-postadressa mi. Eg slettar stort sett desse mailane etter kvart. Torsdag let eg meg likevel lokke av -30% på Kitch'n. Krukka mi med kjøkenreiskap er full, og eg ønska meg ei til. Det er for tungvint å opne skuffer for den minste ting, har eg kome fram til.  I staden for å ha ståande to raude, valde eg ei grå.  Mummikoppen er til frøkna som samlar på dei.  Dette er sesongkruset for 2017.  Dei plar ikkje kome på halv pris. Fjøla har eg og sett på før.  No har eg olja henne, så ho er klar for bruk.

Bok 18: Hvite spor

 

Et hurtigtog står stille på Norrköpings sentralstasjon i den kalde vinternatten. En ung kvinne er nettopp blitt funnet død om bord på toget. Fingrene hennes er blodige, og hun har hvitt skum rundt munnen. Kvinnen reiste ikke alene, men nå er venninnen sporløst forsvunnet.

Hvem er disse kvinnene, og hva har hendt dem? Statsadvokat Jana Berzelius blir satt på saken sammen med politiet. Det går ikke lang tid før etterforskningen blir mye mer personlig enn hun hadde tenkt seg. Atter en gang blir hun konfrontert med sin fortid. Da kriminalbetjent Henrik Levin og hans kollega Mia Bolander kommer over et spor, skjønner Jana at mistanken peker mot en person som hun kjenner til. En mann hun helst vil glemme, en som vet altfor mye om henne. For å beskytte sin fortid må hun finne den mistenkte mannen før politiet gjør det.


Den førre romanen eg las, brukte eg lang tid på å kome inn i.  Denne er spennande frå første side, eller spor om ein vil.  Vi kjenner ho som løyser krimgåta frå før.  Hennar privatliv, eller rettare sagt historie, er og interessant i seg sjølv.  Sjølve krimgåta, med smugling av narkotika i menneskekroppar, er vel ikkje akkurat så original ...

mandag 17. april 2017

Kvardagen kallar!

 I dag har vi hatt nydeleg sol her.  Det kunne sjå ut som skyene hadde lagt seg over Ulsteinvik.  Eg venta derfor til etter middag før eg tok meg ein tur på jobb.  Det er greitt å sjå over komande dag og veke slik at ein er godt budd.  Eg fekk og vurdert ein liten bunke.  Tida flyg når ein får arbeidsro.

I går kom voldingane på middag.  då åt vi lammelår og fløtegratinerte poteter. Eldstemann bur i nabolaget, så han er lett å be.  I dag kunne vi gjere det lettvint og ete restar.

No gler eg meg til Broadchurch!

Bildet over tok eg då eg gjekk gjennom naturreservatet i går.  Der får trea døy naturleg.

lørdag 15. april 2017

Bok 17: Ut av ilden


Hovedpersonen i Ambjørnsens nye roman heter Alexander Irgens og er Norges krimkonge.
Med sin serie om Stig Hammer har han også lagt store deler av det internasjonale krimpublikummet for sine føtter. Nå skal hans sjette roman, HØYE MØRKE MENN, lanseres i stor stil på Lillehammer.

Her degges den store forfatteren for av en kvinnedominert bransje, mens han intervjues og bespises. Irgens er gift og har en sønn, men på Lillehammer er han sammen med elskerinnen Vilde, en kruttønne av en kvinne som synes både han og den voldelige krimmen hans får latterlig
stor oppmerksomhet. Der de fleste smigrer og stryker ham medhårs, slår hun ham rett i ansiktet når han går over hennes grenser.

UT AV ILDEN er en spennende og fornøyelig skildring av bokbransjen, og drøfter den stadig økende råskapen som skal til for å more publikum. Men dypest sett er det en roman om skam, om en forfatter som kjenner at livet er på hell, og som vet at han ikke har vært tro mot seg selv.


Etter eit par CD-ar måtte eg sjekke sjangeren på romanen.  Då fekk eg stadfesta mistanken om at det ikkje var ein krimroman.  Eg brukte lang tid på å kome inn i romanen på eit vis.  Eg sit att med ei kjensle av å ikkje ha forstått poenget... Romanen kan kanskje lesast som eit skråblikk på heile det litterære miljøet - og lesarane?  Les gjerne VG si melding.

fredag 14. april 2017

I fjellform?

 I går såg vi at det var meldt fint ver i dag.  Eg følte trang til å kome meg ut og gjerne gå ein fjelltur.  Håbakknotten må no vere ein fin start?  Mannen møtte mange kjende som han vart ståande og prate med, så eg fekk gå heilt i mitt eige tempo.  dermed var eg ikkje særleg gåen då vi var komne opp.
 Han ville gå på Holstadhornet og Skafjellet, så eg vart med han eit stykke oppover og bortover fjellsida til vi trefte på råsa som går ned på Gjerde.
Turen min tok litt i underkant av to timar.  Men den gav ikkje særleg mange steg på mobiltelefonen.  Midt oppe i bakkane fann eg på å seie "ja" til ei oppdatering.  Den kravde opplåsing av SIM-kort... No har ikkje eg vore ute og reist sidan eg fekk ny mobiltelefon, så den koden hadde eg ikkje pugga. Men eg visste heldigvis kvar den låg gøymd.  Og eg kom meg trygt heim att utan.
 Og no trur eg koden er lagra i hukommelsen.

torsdag 13. april 2017

Skjærtorsdag 2017

 
I ag for studentane kvar til sitt, ho med morgonfly og han med nattbuss. Siste dagen heime ville han besøke besteforeldra, så han og faren tok seg ein tur til Ørsta.  Brørne øvde seg på løp.
 
Eg fann ut at eg ville steike pannekaker slik at det og kunne vere niste på nattbussen.  Eg kokte og kraft på kotelettbein som eg hadde salta tidlegare i påska. det vart utgangspunkt for ei grønsaksuppe.
Desse grønsakene kjøpte eg i Ørsta for 30 kr.  Sellerirot gav god kraft, og to persillerøter vart med i suppa.  Betane skal eg raspe og bruke i salat saman med eple ein dag, har eg tenkt. Eg synest det er greitt å kunne kjøpe litt av kvar grønsak på denne måten!
 
Vi synest det er rart at her vart så tomt tidleg i påska, men vi forstår studentane som vil ha rolege lesedagar.  Når påska er sein, vert det kort tid til eksamen...
 
 



tirsdag 11. april 2017

10. april 2017

 I dag kom eg fram til at eg kanskje tenker feil når det gjeld serviettbretting!  Eg tenker at kuverten må sjå fin ut for den som sit der.  Men når ein ser bordet, ser ein servietten frå ein annan kant ...
 I dag laga eg potetball av restepoteter og serverte retar av mor til.  Elles har eg baka foccacia og anna godt brød.
Dagens fornying skjedde i vindaugskarmen.  Som kjent bruker eg å kjøpe julestjerner tidleg i desember i håp om at eg skal ta knekken på dei ein gong i januar.  No skal desse rosene få like godt stell, så kan vi håpe at dei kan få ein ny vår ute i hagen ein gong på seinsommaren.

mandag 10. april 2017

Palmesøndag 2017

 I dag var vi åtte til bords.  I går kjøpte eg nokre grå brikker på Nille, og jammen fann eg ikkje nokre serviettar med grått i.  Påskeserviettsamlinga mi vart utvida førre veke då der låg pakkar til 10 kroner stykk. 

På menyen stod pinnekjøt, ein rett som mannen lagar.
I morgon skal eg plukke inn store påskeliljer. Denne høna vann eg på husflidsmøtet i mars. 
 Før middag gjekk eg meg ein tur på stien.  Eg møtte ei eg kjenner som hadde funne kvitveis.  Sjølv fann eg berre hestehov.
Også i år angrar eg på alle løkane eg ikkje planta i fjor haust.  Då var det kjekt å finne desse på Floriss.  Når dei har visna, skal eg dele dei litt opp og sette dei der eg vil finne dei neste vår.

lørdag 8. april 2017

God påske!

I dag var eg så ivrig då eg skulle dekke bordet, at eg dekte på til ein ekstra. No har eg endeleg eit bord der bordplata kan vise!  Vi valde eit Aanø-bord med stolat i svart "skinn" til.  Der følgjer med ei ileggsplate, så ein kan få plass tl 12 om ein vil.  Fleire er det ikkje plass til i rommet fann vi ut.

Krigsskulestudenten kom heim med nattbussen og vart henta i Ulsteinvik klokka åtte.  Det knytta seg meir spenning til frøkna si heimreise.  Ho var sjuk med oppkast i går. Heldigvis var ho mykje betre i dag og kunne lande i Ørsta klokka to.  No håper vi at det ho hadde ikkje er smittsamt.

Vi har ikkje planlagt så mykje i påska.  Vi får ta dagane som dei kjem. I morgon kjem resten av gjengen.

Eg vil ønskje alle blogglesarane ei god påske!

torsdag 6. april 2017

Bok 16: Playground


Playground - en annen side av Lars Kepler
Under et oppdrag i Kosovo blir løytnant Jasmin Pascal-Anderson skutt, og hjertet hennes stanser i førti sekunder. Når hun kommer tilbake, snakker hun hele tiden om at døden begynner med en voldelig havneby der de som styrer er i ferd med å miste kontrollen over den organiserte kriminaliteten.
Jasmin blir behandlet for krigspsykose, forlater militæret og forsøker å leve et stille og rolig liv når noe fryktelig skjer. Sammen med sin fem år gamle sønn havner hun i en bilulykke. Sønnen må opereres, men for å gjøre det, må de stanse hjertet hans. Det tør ikke Jasmin å ta sjansen på. Hun vet at sønnen ikke kommer til å klare å komme seg tilbake til livet på egen hånd hvis havnebyen virkelig fins.
Den andre siden er et svært farlig sted, og farligst av alt er lekeplassen - playground.
Lars Kepler er et pseudonym for forfatterne Alexandra Coelho Ahndoril og Alexander Ahndoril. Etter mer enn fem millioner solgte bøker om Joona Linna får leserne nå møte en annen siden - Playground er noe helt nytt innen spenningssjangeren.


Eg ser av VG sin anmeldar, sjølvaste Tom Egeland, gir romanen terningkast 3. Eg er samd med alt han skriv!  Han er svært høfleg, vil eg påstå ...

For meg vert dette berre for dumt.  Fol med hjartestans må kjempe seg attende til livet i gamle Kina med å slåst på ein leikplass utan reglar.  Systemet er korrupt, men Jasmin er gammal krigar. Romanen er for så vidt spennande, men komplottet vert for spesielt. 

mandag 3. april 2017

Bok 15: Livet, til det betre



Sjarmerande om livet, kjærleiken og tapre unge menneske frå lesarfavoritt Anna Gavalda. 

Få forfattarar skildrar sårbare menneske med større hjartevarme og humor enn franske Anna Gavalda. I ein leiken og lun tone fortel ho om menneske som jaktar på kjærleiken, så skjør og lett å øydelegge. 

Mathilde. Yann. Bille. Tre historier. Tre unge menneske som leiter etter noko meir. Mathilde har kutta ut studia for ein jobb ho ikkje liker, Yann lever i eit ulykkeleg samliv og Billie, som ikkje kjenner anna enn fattigdom og juling, oppdager ein dag at vennskap finst. Alle er dei bestemte og tapre og vil heller satse og risikere å feile enn å leve middelmådige liv.


Eg bestemte meg for å gi den franske forfattaren ein ny sjanse. Eg har tidlegare ikkje late meg begeistre av denne populære forfattaren.  Heller ikkje denne fengar meg, utan at eg heilt forstår kvifor.  Kanskje vert det for fragmentert, eller så forstår eg ikkje sjangeren.

Det er tre forteljarstemmer.  Dei to første irriterer meg.  Bokmålsdialektane deira skin gjennom.  Kven seier sveite?  Det vert befriande å lytte til den siste delen der det vert lese på skikkeleg nynorsk.Ja, om berre omsetjinga hadde vore betre.  Berre det å bruke objektsforma henne hadde hjelpt ...

lørdag 1. april 2017

Bok 14: Gjensynet


Hva bærer vi med oss? Hva greier vi å kvitte oss med? Her er endelig en ny krim om Jonfinn Valmann!

Else, Carl-Erik, Oscar og Hedda, fire middelaldrende medlemmer i en festkomité på Hamar. De har lite til felles utover at de alle tilhørte avgangskullet på Hamar katedralskole i 1985. Nå skal de planlegge trettiårsjubileet. Forrige gang kullet var samlet, på tjueårsjubileet, endte det i en tragedie. Hein, en av skoletidens ubestridte lederfigurer, ble funnet død i hotellbadstuen.

Jonfinn Valmann var også avgangselev i 1985, og han blir kontaktet av festkomiteen. Det er noen medelever som ikke lar seg spore opp, kanskje han kan være til hjelp? Valmann trekkes inn i en fortid han har forsøkt å legge bak seg, og han oppdager nye ting om både seg selv og sine medelever, hvor dramatikken gjærer under tilsynelatende harmoniske fasader.


Eg liker Faldbakken sine menneskeskildringar.  Mordgåta er kanskje ikkje den mest interessante? Ein mistenker av og til forfattarar for å velje krimsjangeren for å kunne halde fram i yrket sitt ...

torsdag 30. mars 2017

Bok 13: Selfies


 
 
 
Hver dag sitter Anne-Line Svendsen på jobben og lytter til unge, utspekulerte jenter som vil ha penger uten å måtte jobbe. Det har de verken tid eller ork til, for de skal jo oppdages på gaten og bli stjerner i realityserier. De er på jorda for å gjøre seg attraktive, ikke drive med kjedelig arbeid. Denise får litt ekstra til livsopphold av menn som spanderer mye, mot at hun leverer i senga. Jazmine har blitt gravid flere ganger for å unngå å miste stønad.
Anneli, som saksbehandleren kaller seg selv, har fått nok av frekkhetene og bedrageriet. Når hun så får brystkreft, synes hun verden er så urettferdig at hun må sette ting på plass, disse selvgode snylterne må bort. Men hvordan? Hun tenker at hun kan klare å kjøre ned et menneske. Men hun må jo stjele bilene for ikke å bli tatt. Dermed begynner voksenundervisningen i kriminelle handlinger ved hjelp av google-søk. Snart lurer hele Danmark på hvem bilmorderen kan være. 

Sterkt press 
Samtidig er en eldre kvinne drept i idylliske Rosenborgs hage. Drapet ligner en «cold case» som Carl Mørck og hans kvikke sidekick Assad jobber med. Dermed begynner de å snoke i saker de ikke har noe med. Og er det så lurt? Avdeling Q er nemlig under sterkt press. Ledelsen sier at oppklaringsprosenten deres er hårreisende lav. Nedbemanning truer.  Har kollegaen Rose sviktet med rapporteringen? Og hvor er hun egentlig blitt av?


Krisehjelp versus lyddemper
Selfies er en tidvis en mørk historie, slik god krim oftest er. Men mentalt løftes vi av Adler-Olsens humoristiske formuleringer, som når Annelis sjef tilber henne krisehjelp: «Sa hun krisehjelp? Anneli lo innvendig. Snakker om fordømt sludder, når det eneste hun virkelig hadde bruk for, var en lyddemper,» tenker den kreftrammede, mordlystne kvinnen.

Den språklige knivingen mellom Carl og Assad har en herlig humor. Assad uttrykker seg i bilder som ikke er utpreget nordiske, som når han utålmodig avbryter Carl i et avhør: «Carl, ærlig talt, ser det ut som om jeg har pukler?» «Om tjue minutter skal du få mat, Assad. Ingen kamelvitser akkurat nå!» Miljøskildringen i Selfies når høyt nivå i møtet med de tre arbeidssky individene, de halvunge damene som begynner å innse at deres tid snart er forbi. Det er nesten så vi får sympati med dem, men bare nesten.

Eg har fått låne denne romanen av ein som berre kom til side 100.  Med meg gjekk det treigt til side 150, men då vart romanen vanskeleg å legge frå seg! No har eg gitt den vidare til ein kollega, så får vi diskutere etter påske?

lørdag 25. mars 2017

Laurdagshandel

Eg plar som regel ta meg ein tur "nedover" om laurdagane, i dag ikkje noko unntak. For nokre dagar sidan fekk eg mail frå Nille med spørsmål om kvifor eg ikkje hadde handla hos dei på ei stund.  I meiningsmålinga eg dermed deltok i svarte eg, som sant var at eg ikkje hadde hatt bruk for noko.  ærendet mitt i dag var eit par pakkar med tusjar til brødposane til elevane.  men så viste det seg at eg hadde bruk for litt forskjellig.

Serviettane er med påske- og vårmotiv. I påska håper vi på mange hyggelege måltid!

Potta med Chilifrø og mold kjøpte eg for å ha det litt morosamt. Framhald kan følgje ...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...