mandag 16. oktober 2017

Bok 41: De som faller


«De som faller» er en intens spenningsroman av den prisbelønte forfatteren Noah Hawley, som også er skaperen av tv-serien «Fargo».
Etter en flystyrt svømmer kunstneren Scott Burroughs hele natten med en fire år gammel gutt på ryggen for å redde dem i land. Er han virkelig den helten han blir hyllet som? Hva skjedde egentlig med flighten som tok av fra Martha's Vinyard? En tåkete sensommerkveld drar to mektige familier med privatfly fra Martha's Vineyard på vei til New York. I siste øyeblikk får den lokale kunstneren Scott Burroughs sitte på med dem i flyet. Seksten minutter senere skjer det katastrofale; flyet styrter i havet. De to eneste overlevende er kunstneren Scott og en fire år gammel gutt, som nå er eneste arving til en enorm formue og et stort mediekonsern. Var flystyrten et uhell eller var det sabotasje? I jakten på sannheten blir vi kjent med alle som var på flyet. Midt opp i det hele utvikler kunstneren og den unge gutten en fin og vár relasjon. Vi treffer på spørsmål om mot og menneskets natur og de usynlige båndene som kan knytte oss mennesker nærme hverandre. Samtidig spinner historien ut av kontroll i mediene, fylt av spekulasjoner.


Eg kan slutte meg til det som er skrive over.  Romanen har ein annan type oppklaring enn vanleg.  Ting er ikkje slik ein trur.  Eg likte romanen, ikje minst for dei gode menneskeskildringane.

Bok 40: Attentatet


Nyetablerte kriminelle miljøer i Norge er villige til å gå lenger enn før i jakten på profitt. En russisk gangster må rømme fra Moskva etter et mislykket attentat mot en konkurrerende mafiafamilie. Han bosetter seg i Norge og jobber i det stille for å oppnå gudfarstatus i Oslos underverden. Et spektakulært anslag mot en pengetransport fra Gardermoen forvandler E6 til en brennende krigssone. Ranerne etterlater både drepte og sårede før de forsvinner. Sjur Holt og Avsnittet for spesielle operasjoner står uten spor og opplever et enormt press både utenfra og innenfra. Når landets justisminister blir skutt, strammes skruen om Holt og hans nærmeste seg enda litt til. Holt vikles inn i et spill som utfordrer både moral, etikk og lojalitet overfor egen arbeidsplass.

«Attentatet» er en hardkokt spenningsroman der Eirik Jensen beskriver utradisjonelle politimetoder i møte med et fremvoksende internasjonalt og svært brutalt miljø. Lydboka er dyktig innlest av Ivar Nergaard


kanskje litt for hardkokt for denne lesaren ...

søndag 15. oktober 2017

15. oktober

 Fredag plukka vi med oss Audun i Oslo og køyrde heim via Stryn.  Vegane vert flottare for kvar gong, og bompengepasseringane aukar i tal.

I går flytta vi ein del møblar ned til leilegheita hans, så får vi planlegge oppussing og nyinnkjøp.  Vi har så vi greier oss.

I dag ville dei to eldste besøke besteforeldra før middag..  Eg kokte fårikål til middag.  Desserten vart blautkake frå bestemora.
I år kjøpte vi berre ein suvenir, ei lokalprodusert fjøl i eik frå Eidsvoll med mottoet frå 1814.

Komande veke vert ei travel veke. Det vert mykje kultur.  Kulturveka her heiter Hareidsstemna. Mellom anna så skal tiandeklassingane ha framsyning saman med kulturskulen.  Der er mange flinke folk i sving! Eg satsar på å kome med innlegg på bloggen.

torsdag 12. oktober 2017

Oslo

Etter ein tur over grensa til Arvika, er vi no i hovudstaden. I går regna det, men i dag har vi hatt nydeleg haustver.  

tirsdag 10. oktober 2017

Eidsvoll


I dag har vi vore på historisk grunn. Omvisinga vart heller eksklusiv med berre oss to. Både historisk- og interiørintetesserte vil like seg der.

Nedanfor var der eit senter med ulike aktivitetar. Vi var der eit par timar, men kunne gjerne ha vorelenger.

Der var og ei skuleklasse. Dei deltok i den kulturelle skulesekken og fekk lære både matlaging og dans. 

mandag 9. oktober 2017

Haustferie


Turen i dag gjekk over Strynefjellet. Siste stopp Hamar.
Ingen vellukka shopping utan minst seks handlenett. Kjøpesenteret er kjempestort. Der er til og med Felleskjøp ...

søndag 8. oktober 2017

I mål! Post 18, 19 og 20


I dag var det meldt fint vêr, og eg hadde lyst til å fullføre årets fjelltrim. Sola forsvann, men det var stilt og fint. Berre nokre skot braut freden.

Brandal.

lørdag 7. oktober 2017

Vedelajakke

No skal blogglesarane endeleg få sjå Vedelajakka som eg strikka i sommar. Eg strikka bolen på flyplassar og på fly til og frå Shetland.
Christine hadde på seg ei heilt spesiell kufte då vi var der.  Eg la spesielt merke til knappane, og fann ut at eg ville prøve å få tak i slike til kufta eg heldt på med.  Christine tipsa om butikken i Lerwik.  Der hadde dei stort utval av tinnknappar!  Då dei fann fram eska med knappane i, såg vi at dei var importerte frå Noreg.  Boksen var sikkert 30 år gamle.  Det var prisane også, ca. 100 kroner for 24 knappar...

Eg har omtrent flytta inn i jakka. Ho kan brukast til kvardags til dongeri og til svart bukse eller skjørt til litt finare bruk.  Garnet er Sandnes alpakka.  Det er mjukt og litt blankt.

mandag 2. oktober 2017

Bok 39: Dødvinkel


I «Dødvinkel» tegner Bjørn Olav Nordahl et bilde av Norge og Europa, i året før den store flyktningestrømmen startet for alvor.

Året er 2013, i pinsemenigheten i Oslo sitter et kristent iransk par foran forsamlingen. De har fått avslag på søknad om asyl, de frykter for sin fremtid, og for hva som vil skje med den informasjonen de sitter på. Hva kan de fortelle, og hva bør de for alltid tie om?

I Drammen bor journalisten Ingeborg Nergård Kahn, gift med Imran. Hun er tilbake etter fødselspermisjon, og får snart et par tips hun må følge opp, om Drammens-mafia, om mulig menneskehandel, og om korrupsjon på steder man minst av alt venter det. Samtidig plukker kollegaen Magdalena Mellomstrand opp en gammel sak som ikke gir henne ro.

Pengestrømmer i bevegelse, skruppelløse bakmenn og enkeltmennesker på flukt uten mulighet til å styre sin egen skjebne.


Eg synest denne romanen starta bra.  Forfattaren tek tak i viktige tema og problemstillingar.  Når det kjem til oppklaringa, er eg meir i tvil.  Eg kan ikkje utdjupe det utan å røpe handlinga...

søndag 1. oktober 2017

1. oktober

 I går jobba eg litt i hagen.  Då fekk eg sjå at der hadde kome roser på begge Peacerosene mine.  Dei har ikkje vore så fine i år, men der det er liv, er det håp.  Vi får håpe på ein finare rosesommar neste år.
 Elles er hagen full av humler og kvefsar.  det er vel eit godt teikn!




Bok 38: Vinternoveller

Ingvild H. Rishøis bøker kan ikke unngå å berøre leseren, og mer enn noen annen klarer hun å fremstille hvor skjørt og sårbart mennesket kan være, hvor uberegnelig hverdagen er. Novellene hennes er både bevegende og litterært kresne, og dypt innsiktsfulle i sitt blikk på menneskene.

I «Vinternoveller» handler det om å være på rømmen med Valdresekspressen, om karaoke, kjøpesentre og snø, og om hvor vanskelig det kan være å få kjøpt seg en pute. Men først og fremst er «Vinternoveller» tre historier om kjærlighet. Om mennesker som vil godt, som gjør sitt beste, men som ikke alltid får det til.


Eg synest det som står i omtaler samsvarar godt med mi oppleving av novellene.  Novelle er ein vanskeleg sjanger å lykkast i meiner eg.  Det er langt mellom dei verkeleg gode novellene.  Felles for desse novellene er vel personar som slit med liva sine. Ein vert sett i ei spesiell stemning.  Slik kan ein seie at forfattaren lykkast med å "berøre" denne lesaren.

søndag 24. september 2017

Vinnarlykke

Det var ein aktiv dag i går.  Etter at eg hadde ordna diverse med flyttinga, som å skaffe proppar til kjøkenvaskane, hjelpte eg til på basar.  Eg tok flest lodd i bøkene.  Der er små vinnarsjansar, men større gevinstar.  Utbytet på årane var heller stort i år.  Det meste forsvann med den nye leilegheitseigaren.

lørdag 23. september 2017

Innflytting

I dag er mellomstemann heime, og vi har hjelpt han med å flytte inn i leilegheita han har kjøpt seg. Onsdag var eg der og vaska skuffer og skap. Sjølv har eg flytta inn i brukte hus tre gonger, og eg har alltid vaska sjølv om folk har vaska når dei flyttar ut. 

Før hadde vi hyllepapir. Torsdag kom eg på at eg skulle stikke innom Princess i Ulsteinvik og høyre etter tilbod på rutete voksdukar.  Der fekk eg nesten sju meter til 30kr meteren! Då vart det nok til kjøkenbordet også. 

Elles var eg svært nøgd med å få komfyr, oppvaskmaskin og kjøleskåp ut frå boda vår. 


fredag 22. september 2017

Bok 37: Broren

«Broren» er en usedvanlig velskrevet, innsiktsfull og spennende roman om to brødre. En intenst spennende historie om svik og mot, og om søskenkjærlighet som drives til den ytterste grense. Og deretter enda lenger. 

Fem år gamle Daniel er rammet av løpende leukemi. Cellegiftsbehandlingen virker ikke og han har maksimun fire uker igjen å leve. Bare en ting kan redde ham: beinmargstransplantasjon fra faren Alex, en norsk elitesoldat som er savnet på oppdrag i Afghanistan. 

Alex sin bror Jonas er tidligere skarpskytter og var også vervet i Afghanistan. Under en militæraksjon skyter han en trettenårig gutt, og blir ikke den samme igjen. Nå drar Jonas tilbake til landet han trodde han hadde forlatt for alltid. Han må finne broren og redde Daniel. Sammen med sin Afghanske veiviser Omaid begir han seg inn i fjellene, blant banditter og rivaliserende talibangrupperinger og en lokalbefolkning som rives mellom sin tradisjonelle gjestfrihet og ønsket om hevn mot utlenlandske okkupanter.


Romanen var spennande og velskriven.  Det kan eg skrive under på.  Eg har lese ein del romanar frå Afghanistan, og eg vert alltid like fortvila over det gjennomkorrupte systemet, eller mangel på system.

torsdag 14. september 2017

Bok 36: Den niende graven

 
En glimrende krim-underholdningsroman fra svenske Stefan Ahnhem. Tenk deg en blanding av Nattsvermeren, Seven og svensk familieangst.

I et vinterkaldt Stockholm har Sveriges justisminister forsvunnet sporløst på den korte veien mellom riksdagen og en ventende bil. Omtrent samtidig blir konen til en kjent dansk tv-personlighet funnet drept i luksusvillaen nord for København.

«Den niende graven» er en intrikat konstruert thriller der Stefan Ahnhem forteller hva som fikk politietterforsker Fabian Risk til å forlate Stockholm og flytte tilbake til Helsingborg. Fabian og den danske etterforskeren Dunja Hougaards spor krysser hverandre i et iskaldt Skandinavia der de dras stadig dypere inn i en konspirasjon som viser seg å være verre enn noen av dem hadde kunnet forestille seg. De tvinges til å konfrontere demonene som lurer i menneskenaturens aller mørkeste gjemmer.

«Den niende graven» er den andre, frittstående boken om Fabian Risk. Det er en intrikat komponert roman som utspiller seg et halvt år før Offer uten ansikt
.
 
Eg les som regel berre på baksida av coveret på romanar før eg les dei.  No ser eg at sjangeren er krimunderhaldning, og det er nok ein god merkelapp å sette på romanen.  Særleg sannsynlege er hendingane ikkje, men underhaldningsverdien er stor om ein liker og toler denne type litteratur.  Av og til får ein lyst å late att øyrene... Pining av folk og fjerning av organ. Eg seier ikkje meir.
 
Det finst to romanar til i serien.  Om eg kjem over dei, kjem eg nok til å lese dei, men det hastar ikkje.

onsdag 13. september 2017

mandag 11. september 2017

Valvake 2017

I dag serverte eg pasta bolognese frå raude gryter til dei som kom for å stemme på Hareid. Eg trur alle gjestene håpte på eit raudgrønt fleirtal, og som kjent har eg serviettar til dei fleste anledningar.

Valet som skulle verte så spennande, vart ganske raskt avklara, viss då ikkje noko heilt uventa skulle skje. Voldingane har reist.  Det er arbeidsdag i morgon.

søndag 10. september 2017

Post 17: Ytrefløvatnet


I dag ville karane trene, så eg tok meg eit par timar på jobb og fekk unna litt førebuing til veka. 

Vi begynte derfor ikkje å gå før halv fire.

På vår veg møtte vi først eigaren, så ein flokk utegangarar.

fredag 8. september 2017

Bok 35: Land ingen har sett


I Edvard Hoems nye bok Land ingen har sett møter vi igjen storfamilien Nesje frå Slåttekar i himmelen og Bror din på prærien. 1800-talet har blitt 1900-talet, verda og slekta er i endring, men kjærleiken er framleis sterk.

Presentert av Ruth Lillegraven, forfattar:
Automobilane har dukka opp, og ein verdskrig ligg på lur. Slåttekaren Knut Nesje er død, og kona Serianna lever åleine. Det er to av sønene deira vi no følgjer tettast. Kraftkaren Eilert lever sitt liv med kona Martha og den stadig veksande ungeflokken i Donalda på Alberta-prærien i Amerika. På den andre sida av det store havet, i Romsdal, bur veslebror Anton Edvard. Sjølv som vaksen klarar han ikkje slutte gruble på kvifor foreldra sende han til den barnlause onkelen og tanta i Hoem då han var liten. Begge brørne prøver skape seg ei god framtid. Men det byrjar gå opp for dei at hardt arbeid ikkje alltid er nok. Verdskrig, uvêr, sjukdom og ulukker - det er mykje ein ikkje kan rå med, mykje å uroe seg over. 

Eit verdshav mellom seg
Mest av alt handlar det likevel om å vere ein son, ein bror, ei syster, ei mor, ein far - og ha eit verdshav mellom seg. Den stolte, strie Eilert tenkjer stadig på å ta ein tur heim, til landet der han trådde sine barnesko. Men stadig kjem eit eller anna i vegen, kanskje mest av alt han sjølv. Alle desse åra går det likevel brev fram og tilbake over Atlanterhavet, frå bror til bror, frå hjarte til hjarte. Vil dei nokon gong sjå kvarandre att?


Og så er det ektepara. Eilert og Martha, Anton Edvard og Beret Anna - og Ole og Gjertine, den noko eigenrådige tanta til dei to brørne. Tre par som får kjærleiken utfordra av livet og alt det medfører av slit og strev og knuste draumar. I opprør over noko ho trur Ole har gjort, legg Gjertine til og med ut på ei lang reise til sonen Severt og hans familie i Canada. Reisa skal kome til å endre henne. Og den sterke lidenskapen både Eilert og Anton Edvard deler med konene sine - kan den også vere farleg for dei?

Ta vare på kjærleiken
Ta vare på kjærleiken, som var han eit barn du bar på armen, tenkjer Martha på eit tidspunkt, og den tanken gjennomsyrar i grunnen heile boka. Edvard Hoem teiknar levande menneske for oss, dei er både store og små, sterke og svake - slik menneska har vore til alle tider. Og nok ein gong maktar Hoem å bruke fortida til å seie noko om vår samtid og framtid, med folk i stadig flyt mellom kontinenta. Dette er bøker som glir så lett og fint av garde, som ei stille elv. Det er nesten så vi ikkje merkar kor mektig det er, det eposet Edvard Hoem her gir oss.


Denne romanen var eg svært glad då eg fann han som lydbok på biblioteket.  Eg liker godt forteljinga, og det er eit ekstra pluss å høyre forfattaren lese sjølv.  Eg gler meg til neste roman! Eg ser romanen har fått terningkast.  Sjølv hadde eg slått til med ein seksar.

onsdag 6. september 2017

Bok 34: And then forever

 Forfattaren Christine De Luca som vi var saman med på Shetland, har gitt ut fleire diktsamlingar. Det er ho mest kjend for. men ho har og gitt ut to barnebøker. I 2011 gav ho ut ein roman som eg var så heldig å få, ikkje minst sette eg pris på den personlege helsinga.
Romanen er kort fortalt to kjærleishistorier.  Katherine møter sin Peter i godt vaksen alder.  Ho har alltid lurt på kva som eigentleg hende då bestefaren hennar var i Canada. Kjærleikshistoria mellom Gilbert og Bridget for litt over 100 år sidan, er det som er mest spennande og interessant å lese.  Ikkje minst meiner eg forfattaren har hatt evna til å sette seg inn i tenkemåten på den tida.  Språket er ikkje spesielt vanskeleg. 

Eg skal ikkje røpe så mykje om handlinga.  Det finst kanskje fleire i familien som kunne tenke seg å lese romanen?

søndag 3. september 2017

Tretoppstur: Post 15 og 16

I dag har vi hatt strålande haustver. Vi gjekk opp på Garnestua til Ringstadhornet der det var ein Hareidstrimpost og tilbake til Garnestua og bort på Flåna der det og var ein trimpost. No har eg berre tre trimpostar att før eg får premiepoeng.


mandag 28. august 2017

Bok 33: Washingtondekretet


En tidsaktuell thriller med et tankevekkende og realistisk bakgrunnsteppe.

Det amerikanske presidentvalget er inne i sin siste fase. Doggie Rogers, en av de nærmeste medarbeiderne til Demokratenes kandidat Bruce Jansen, er på vei for å feire den historiske valgseieren. Plutselig lyder skudd, og Jansens høygravide hustru blir drept. Doggie er i sjokk, ikke minst fordi hennes far blir anklaget for drapet.

Bruce Jansen trer inn i presidentembetet som en dypt bitter mann. Han mister sin sunne dømmekraft, og blir dermed et perfekt redskap for krefter som arbeider ut fra sin egne skjulte agenda. En liten gruppe medarbeidere anført av Doggie, som nå blir USAs mest ettersøkte kvinne, forsøker å avsløre komplottet som det amerikanske samfunnet er utsatt for. Alt hviler på Doggies skuldre.

Dette er en frittstående lydbok, og ikke en del av Adler-Olsens serie om Avdeling Q.


Dette er ein lang roman, noko ein sjølvsagt ikkje bør klage på, men for meg vert han langdryg. For å kome nokon veg har eg plukka bær...  Til tider har eg funn romanen spennande.  Sjangeren politisk thriller er nok ikkje mitt førsteval når det gjeld litteratur. Avdelin Q er nok heller "my cup of tea".

søndag 27. august 2017

Post 14: Skeidshornet





Då vi skulle gå ned frå Kjellstjønna, følte vi begge at det var for tidleg. Så vi bestemte oss for å ta posten på Skeidshornet. Det vart ein time vandring på flat veg.

Post 13: Kjellstjønna

I dag bestemte vi oss for berre å ta ein liten tur sidan eg nettopp hadde gått ein langtur,
Valet fall på Kjellstjønna, ca. 35 minutt frå kraftverket i Ulsteindalen. 

Post 12: Skafjellet



Som ein bonus på skuleturen tok eit par av oss ein liten avstikkar opp på Slafjellet der det er ein Hareidstrimpost.

lørdag 26. august 2017

Kefirkake med sjokolade- og ostekrem

Eg har lova blogglesarane å kome sterkare attende med matoppskrifter når eg får ny kokebok til skulekjøkenet.  Torsdag låg dei i gangen på skulen, så måndag får eg begynne å gi dei vekk til niandeklassingane.  Det er ei glede. 
 
Det som også er nytt, er at ho ligg på nett.  Dermed kan alle finne og bruke henne.
 
Eg laga ei skuffekake i går som eg hadde krem på i dag.  Slike kefirkaker er raske å lage.  Ein fordel med denne er at botnen er laga på vekt.
 
I dag fekk først nokre damer smake kaker.  Dei likte kaka godt, eller så var der berre høflege.  I Ørsta fekk eg mellom anna testa den på ein i målgruppa, ein niandeklassegut, og han tok fleire smaksstykke.  Eg er ikkje heilt samd med meg sjølv om kva eg synest om kremen.  Åleine smakte han noko salt, men han var betre på kaka.
200 g margarin eller smør
1 l kefir
500 g sukker
500 g  kveitemjøl
4 ts natron
4 ts malt kanel
3 ts malen kardemomme
1 ts vaniljesukker

Sjokolade og -ostekrem:

200 g kremost naturell
150 g smør
5 dl melis
2 ss vaniljesukker
ca 2 ms kakaopulver (Eg brukte 4)

Slik gjer du:

  • Sett steikeomnen til 180 °C og legg bakepapir i langpanna.
  • Smelt smøret og avkjøl til det er omtrent fingervarmt.
  • Ha kefir, sukker, kveitemjøl, natron, kanel, kardemomme og vaniljesukker i ein bakebolle. Hell over avkjølt smør og rør alt sammen til ei jamn og klumpfri røre.
  • Fordel røra i langpanna og steik kaka på nedste rille i steikeomnen i ca. 35 minutttil ho er gjennomsteikt.
  • Legg ei rist over langpanna. Bruk gryteklutar og snu alt opp-ned, slik at kaken ligger på rista. Fjern bakepapiret på kefirkaka og la den avkjøle.
    (Dette punktet hoppa eg visst over...  Eg let ho ligge i forma over natta.) 
  • Pisk kremost, smør, melis og vaniljesukker med en handmiksar til du får ein glatt krem med     smørbar konsistens. Rør inn kakaopulver til ønskt farge og smak.

Kokeboka finn de digitalt her.  De kan søke etter oppskrifter.

fredag 25. august 2017

Skuletur


I går la vi ut på overnattingstur med tiande. Turen gjekk frå Ulsteindalen og til Mosvatnet der vi overnatta. I dag gjekk vi heim og ned på Bjåstad. Vi hadde sol, men vinden gjorde at det vart noko kaldt å vere ute om natta. 

Ein slik tur utløyser noko kviletid i etterkant...


tirsdag 22. august 2017

Tysdagsturen ...

...gjekk i dag til Brandal. Det er godt med rutinar.  No satsar vi på at vêret varer.

lørdag 19. august 2017

Gjenbruk, brukt og billeg

Førre laurdag stakk vi innom Gjenbruk i Ørsta.  Der fann eg ei brødbakemaskin, ei slik som eg har hatt tre av før.  den siste fekk yngstemann fordi han hadde slite ut broren si.  Eg trudde maskina var ubrukt, men ved nærare ettersyn trur eg ho var brukt ein gong.  245 kroner var reine røvarkjøpet!

I dag gjekk eg forbi brukt og billeg på Hareid.  då kom eg på at det var ei stund sidan eg hadde vore inne der.  I dag fann eg nokre eksemplar av det eg leitar etter.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...